Ο Μονόδρομος είναι από κάθε άποψη ένας σταθμός, μια στροφή, στη ζωή και τη σκέψη του Μπέγιαμιν. Οι πνευματικές του διεργασίες δεν είναι άσχετες με την προσωπικότητα των στενότερων φίλων του, της κομουνίστριας Λεττονής ηθοποιού Ασια Λάτσις, του σιωνιστή Γκέρσομ Σόλεμ, αλλά και του Μπωντλαίρ τον οποίο μελετά και μεταφράζει, δεν είναι άσχετες επίσης με το Παρίσι που λατρεύει και το Βερολίνο των παιδικών του χρόνων.