Συνεχιστής σύμφωνα με πολλούς, του έργου του Γοδεφρείδου Βιλλαρδουίνου, ο Ερρίκος της Βαλανσιέν, περιγράφει στο χρονικό του τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ερρίκου, του πιο σημαντικού ηγεμόνα της Λατινικής αυτοκρατορίας της «Ρωμανίας» (Κωνσταντινούπολης). Πέρα από την τεράστια ιστορική του σημασία, ίσως μεγαλύτερη κι απ’ του χρονικού του Βιλλαρδουίνου, μια και είναι η μοναδική μας πηγή για τα περισσότερα από τα γεγονότα που περιγράφει, το ενδιαφέρον του Βαλανσιέν για τη λεπτομέρεια, οι ηθικές του αντιλήψεις, τα στοιχεία που τον εντυπωσιάζουν, κάνουν το έργο του πολύτιμο καθρέφτη των σκέψεων και της νοοτροπίας του μέσου ανθρώπου εκείνης της εποχής, διασώζοντάς μας στοιχεία που μια «επισημότερη» αντίληψη για την ιστορική διήγηση, όπως εκείνη του Βιλλαρδουίνου, που συνήθως τα παρακάμπτει. Είναι τέλος το χρονικό του Βαλανσιέν, μέσα από τις περιγραφές των εκστρατειών του αυτοκράτορα Ερρίκου εναντίον του Βούλγαρου βασιλιά Βορίλ και των ευγενών του βασιλείου της Θεσσαλονίκης, και ένας σημαντικός «οδηγός» στη μεσαιωνική Βόρεια Ελλάδα μέσα από τη ματιά ενός «δυτικού».