<p>Από την αρχή της Δημιουργίας καταγράφηκε η διαπορευόμενη ζωή της ψυχής μέσα στους συμπαντικούς χώρους. Σε κάθε πλανητικό σύστημα ο επικοινωνιακός δεσμός και η επικοινωνιακή σχέση της ψυχής με το εκάστοτε βιολογικό πλανητικό σύστημα είναι οι αισθήσεις. Η ψυχή έχει την δυνατότητα να παράγει και να ατομικοποιεί εκεί τις αισθήσεις γεννώντας τες και αυτές μετά προεκτείνονται μέσα στην αφομοιωτική κατάσταση της πλανητικής ατμόσφαιρας και του βιολογικού της συστήματος. Ταυτοχρόνως, αρχίζει η ψυχή να έχει μια διακινούμενη αποδεκτέα συνεργασία με το πλανητικό σύστημα. Είναι η στιγμή που ο πλανήτης αρχίζει να διαμορφώνει το ψυχικόσωματικό της ένδυμα. Το κίνητρο της σχέσης της ζωής και της μη ζωής είναι οι αισθήσεις. Αυτές είναι που δίνουν την εκφραστική τοποθέτηση στην ψυχή, βάσει της οποίας διαμορφώνεται και το ένδυμά της, που το προσδιορίζουμε ως σωματική διάσταση. </p><p>Η σωματική διάσταση βρίσκεται πάντοτε μέσα σε μια ενεργοκινητική θέση και σχέση μεταξύ της σωματικής τοποθέτησης και της αισθησιακής κινητικότητας. Η κινητικότητα αυτή έχει αμέσως τον προσδιορισμό της έκφρασης της ζωής.</p><p>Αυτό όλο το συνιστάμενο θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό για τα Ενδιάμεσα Σύμπαντα. Στα Κάτω Σύμπαντα, οι ατομικότητες δεν έχουν τέτοια δικαιώματα, να αντιληφθούν ορισμένα πράγματα για το βιοσύστημα και για το νόημα της ζωής του ατόμου. Αντίθετα, στα Ενδιάμεσα Σύμπαντα, ενώ έχουν τα δικαιώματα αυτά, σπάνια έχουν εισέλθει σε αυτές τις έννοιες. [...]. Γι’ αυτό και, ανά διαστήματα, στέλνονται από τα Ανώτερα Σύμπαντα ορισμένες Οντότητες για να αφήσουν μηνύματα στους ανθρώπους σχετικά με το πώς πρέπει να διαφοροποιήσουν και να διαμορφώσουν την σκέψη τους, ώστε να μπορέσουν να εναρμονιστούν με το σχήμα της κάθε νέας εποχής…</p>Ιωάννης Γ. Τσάτσαρης