Στα δύο κείμενα του τόμου αυτού ο Προυστ μας μεταδίδει το πάθος της ανάγνωσης ως μια εμπειρία εξίσου σημαντική όσο αυτή του έρωτα ή του ταξιδιού, για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου. Ο αναγνώστης-συγγραφέας Προυστ ξεπέρασε τα όρια του «κειμένου-αφορμής» που είχε μπροστά του (κείμενα του Ράσκιν). Αίφνης, η απόσταση ανάμεσα στον αναγνώστη και στον συγγραφέα καταργείται και έτσι προκύπτει ένα νέο πρωτότυπο κείμενο.