Η "Προσευχή πάνω στην Ακρόπολη" του Ερνέστ Ρενάν στο τέλος τον αιώνα και της χιλιετίας, σηματοδοτεί την διαχρονικότητα και την παγκοσμιότητα του κειμένου, και επισημαίνει την διαρκή ανάγκη τον ανθρώπου για την αναζήτηση τον Ωραίου, τον Καλού και τον Αληθινού. Αυτή η επιστροφή προς το. πίσω του Γάλλου σοφού από την μακρινή Βρετάνη, αυτή η προσευχή του στην Αθηνά ως λατρευτική σπονδή στη γαλανομάτα θεά της Σοφίας φέρνει το μήνυμα, για μία ακόμη φορά, πως οι αξίες τον Ελληνισμού υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι σημείο αναφοράς και δικαίωσης του ανθρώπου.