Ο Σαλβαδόρ Φουενσάντα, λίγο πριν από τη σύνταξη, συνεχίζει να καθαρίζει τους διαδρόμους του αεροδρομίου της Μαδρίτης και να αφηγείται ιστορίες σε ανυποψίαστους ταξιδιώτες που περιμένουν την πτήση τους, καθώς και στην καλή του φίλη Χουάνα, που δουλεύει στην καντίνα. Ιστορίες που μερικές είναι πραγματικά απίστευτες αλλά, όπως συνηθίζει να λέει, η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο απίστευτη. Μία από τις ιστορίες είναι για τη Λέσχη των Ανομολόγητων Πόθων, που αναλάμβανε να σχεδιάσει τη ζωή στα μέτρα του "πελάτη".