Στον τόμο αυτό καταγράφεται ένα σημαντικό μέρος της προβληματικής του συγγραφέα στα χρόνια του μνηνμονιακού ζόφου και αποτυπώνεται ο σκεπτικισμός του για τις δυνατότητες της ελληνικής κοινωνίας να αντιμετωπίσει τη βαθύτατη αυτή κρίση, αλλά και τα όρια και την επάρκεια των πολιτικών υποκειμένων να σταθούν όρθια στις απαιτήσεις των καιρών.