ΕΒΡΟΣ 1978: ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝΠρόλογοςΣτο βιβλίο αυτό θα διαβάσετε μια Αληθινή Ιστορία.Όπως όλες οι αληθινές ιστορίες, δεν μοιάζει με κανένα σενάριο, με καμία ταινία, με κανένα άλλο βιβλίο που έχετε διαβάσει.Είναι γιατί η ίδια η ζωή είναι ο πιο απρόβλεπτος σκηνοθέτης, που καμία ανθρώπινη φαντασία δεν μπορεί να συλλάβει το μέγεθος και την μεγαλοπρέπεια της στιγμής, που περνά και χάνεται ανεπιστρεπτί στην Αιωνιότητα.Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές για το έπος του Έβρου στο τέλος της δεκαετίας του 1970, την ίδια ώρα παίζεται ένα τρισάθλιο πολιτικό παιχνίδι, εκεί στα σύνορα.Είναι για να πάρουν το βλέμμα τους οι Έλληνες από τη βρωμιά της Αθήνας και να εστιάσουν στο ανθρώπινο δράμα των Αξιωματικών και των Στρατιωτών που υπηρετούν στην παραμεθόριο των νησιών και του Έβρου. Στα πετρέλαια και το Φυσικό αέριο του Αιγαίου, το τρίτο κοίτασμα Παγκοσμίως! Αν αυτό δεν είναι αιτία πολέμου και casus beli, τότε ποιο είναι;Πάγια τακτική όλων των άθλιων κυβερνήσεων, τόσο των Ελλήνων, όσο και των Τούρκων, να συσκοτίζουν τα γεγονότα, να στρέφουν πάντα μακριά το βλέμμα των πολιτών τους, από την πραγματική εξαθλίωση, την πραγματική κοροϊδία των «ηγετών» τους παίζοντας επικίνδυνα παιχνίδια με μία εθνική τραγωδία.Εν τούτοις το βιβλίο αυτό, επίκαιρο όσο ποτέ, αναδεικνύει μέγιστα θέματα. Την ανισότητα μεταξύ των στρατευμένων και των στρατιωτικών, που τους διαχωρίζει σε δύο μεγάλες κατηγορίες.Στους ευνοούμενους και στους απόκληρους.Εγώ και χιλιάδες άλλα παιδιά ήμασταν οι απόκληροι. Χωρίς πατέρα βουλευτή, χωρίς τα μεγάλα μέσα, χωρίς δόντι και γλείψιμο.Ήμασταν η γενιά των πολεμιστών των νησιών και του Έβρου, τσαμπουκάδες, μπαρουτοκαπνισμένοι, έτοιμοι να μπούμε «μέσα» και να τα κάνουμε όλα «Γης Μαδιάμ».Θα διαβάσετε και θα δείτε «σκληρές» σκηνές. Δεν ήθελα να εντυπωσιάσω, ούτε να προσβάλλω κανένα, ούτε είναι αυτή η γλώσσα που χρησιμοποιώ. Η μόρφωσή μου, η Παιδεία μου και ο χαρακτήρας μου, δεν μου το επιτρέπουν.Ο Στρατός όμως έχει τη δική του γλώσσα, τη δική του