Κάθε μεστή και ταυτόχρονα ιδιόμορφη πολιτική έννοια, όπως ο λαϊκισμός, που έρχεται να ανανοηματοδοτήσει καίρια το πεδίο της πολιτικής συμπεριφοράς και να διαμορφώσει άποψη πάνω στα ζητήματα της επικαιρότητας, τείνει να μελετάται από επιστημονικές κοινότητες που συγκροτούνται σε ανταγωνιστική διάταξη. Όπως αλλού, έτσι και με το λαϊκισμό, λαμβάνει σταδιακά χώρα ένας κοινός βηματισμός μεταξύ "ομοϊδεατών", μία γενικότερη αίσθηση του ανήκειν σε στρατόπεδα, σχολές και τάσεις, μία πάλη απορρόφησης πόρων και μία ρητή ή υπόρρητη επιδίωξη απόλυτης επικράτησης έναντι των "αντιπάλων". Η χαρτογράφηση του τρέχοντος ισοζυγίου δυνάμεων στη διεθνή βιβλιογραφία του λαϊκισμού, η ανάδειξη των κυρίαρχων πόλων, και η προσπάθεια εξήγησης του κατακερματισμένου τοπίου αποτελούν τα επίδικα αυτής της εισήγησης.