Το βιβλίο αυτό θέτει το ζήτημα της σχέσης ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και επιχειρεί να το προσεγγίσει τόσο θεωρητικά όσο και ερευνητικά μέσα από την οπτική των προσωπικών θεωριών των εκπαιδευτικών. Η προσωπική θεωρία ως προϊόν σύνθεσης της επίσημης θεωρητικής σκέψης και της καθημερινής διδακτικής εμπειρίας του εκπαιδευτικού συμβάλλει καθοριστικά στην κατανόηση της διάστασης ανάμεσα στη ρητορική και την τρέχουσα σχολική πραγματικότητα και διευκολύνει την άρση της αντινομίας μεταξύ εκπαιδευτικής θεωρίας και πράξης.