Τα αντικείμενα, διατρέχουν τον χρόνο μαζί με εμάς.Πάνω τους σιγά-σιγά κολλάνε κομμάτια της ζωής μας.Ζητούν μια θέση στην λογική της καθημερινότητας μαςφορτίζοντας μας διαρκώς με την παρουσία τους.Σαν σχήματα λόγου ζουν μαζί μας, συμμετέχοντας ωςοικογενειακά μέλη φτιάχνοντας λέξεις.Αυτές τις λέξεις που προσπαθούν να ψηλαφίσουν την άγια καθημερινότητά μας.Μεγάλη η χάρη της.