ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΞεσκόνισε την αγάπηαπόσιωπέςαποστάσειςυπαινιγμούςσκόνες του χρόνουαράχνες της ανάγκης –Και την κράτησεατόφια καθαρή.Ο ΚΑΡΠΟΣΑν είχε φωνή η κοιλιά μουθα ούρλιαζε –Ουρλιάζει.Αρπάζω τη φωνή τηςτη δαγκώνω λυσσαλέατην καταπίνωκαι παρακαλώ τα γαστρικά υγράνα τη διαλύσουν.Τίποτε.Ξεχύνεταιμε γραπώνει απ’ τον λαιμόμε στραγγαλίζει.Δέχομαι την ήττασκυλιασμένη.Το ξέρω.Θα χάνω πάντα.