Η ποίηση του Τρακλ αποτελεί ένα κράμα απλότητας και λιτότητας, από τη μια μεριά, και βάθους, από την άλλη. Το λεξιλόγιό του είναι απλό, αρέσκεται στην επανάληψη ορισμένων σταθερών λέξεων, ενώ η γλώσσα του, έντονα μουσική, συχνά παρουσιάζει την τάση να παίρνει τους δικούς της δρόμους, αγνοώντας συντακτικούς και γραμματικούς κανόνες. Η ποίηση του Τρακλ είναι από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις που μας δείχνουν πόσο περιττές και παραπλανητικές μπορούν να είναι οι διακρίσεις ανάμεσα στη μορφή και στο περιεχόμενο.