Ο Οράτιος των Ωδών είναι ο τελευταίος λυρικός του αρχαίου κόσμου. Γιος ενός άλλοτε δούλου, πρώτος μιμήθηκε τα υπέροχα λυρικά δημιουργήματα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος προτρέποντας και τους άλλους να τα μιμηθούν. Στην επιστολή του προς Πείσωνες (στ. 268) γράφει: “Vos exemplaria Graecaocturna versate manu, versate diurna” (να ξεφυλλίζετε τα ελληνικά συγγράμματα νύχτα και ημέρα). Οι ωδές του αποτελούν το καλύτερο από κάθε άποψη μέρος του ποιητικού του έργου. Η φιλία, ο έρωτας, οι έριδες , τα συμπόσια αποτελούν τους πόλους, γύρω από τους οποίους στρέφεται η θαυμαστή έμπνευσή του. Αν και μιμείται τους Έλληνες λυρικούς, τον Αρχίλογο, τη Σαπφώ και τον Αλκαίο κατορθώνει να μην τους αντιγράφει και να μη φαίνεται τυφλός μιμητής τους. Παρουσιάζει πρωτοπτυπία και ανεξαρτησία, ώστε να φαίνεται καθαρά η γνήσια ρωμαϊκή ψυχή του.