Ο τόμος αυτός συντάσσει επτά δοκιμές μιας εξαετίας (1975-1980) για την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη. Η συνάθροισή τους εδώ υπήρξε για μένα αληθινή δοκιμασία, που με γέμισε μελαγχολία. Φαίνεται πως ύστερα από τα πενήντα, ή πρέπει να πιστέψεις στην επιβίωση του γραπτού λόγου ή να μην τον ξυπνάς απερίσκεπτα από τον σκόρπιο λήθαργό του. (. . .) Οι επτά δοκιμές, στην επεξεργασμένη τους μορφή, μοιράστηκαν σε μελέτες και μαθήματα. Ονόμασα μελέτες εκείνες, όπου ο γραπτός λόγος μου φάνηκε περισσότερο στερεωμένος. Ο κύκλος των μαθημάτων θέλησε να προστατέψει τα υπολείμματα της εκφοράς που ξέμειναν, γιατί δεν γινόταν αλλιώς, στο γραπτό κείμενο, θυμίζοντας επίμονα την προφορική καταγωγή του. (. . .) Μελέτες και μαθήματα να διαβαστούν με τα Ποιήματα του Σεφέρη στο χέρι. Γιατί τα λιγοστά ποιήματα που φιλοξενούνται εδώ είναι δείγματα μόνο (. . .) για κάποια γενικότερα πορίσματα, που ο έλεγχός τους δεν γίνεται δίχως ο αναγνώστης να ανατρέχει συνεχώς στο σύνολο του ποιητικού έργου. (. . .)