Το έργο του Α. Εμπειρίκου αναγιγνώσκεται ψυχαναλυτικά μέσα απότο πρίσμα της χαρμολύπης. Η χαρμολύπη, μια άλλη λέξη για τηνέννοια του πένθους, συγκρίνεται με τον ενθουσιασμό τουΕμπειρίκου ως θεία μανία ή ως προσωπιδοφόρο μελαγχολία.Υποστηρίζεται ότι ο ψυχικός χώρος του πένθους στηρίζει τηνποιητική επανόρθωση εντάσσοντας στο κείμενό της το ιδανικόαντικείμενο.