Στην πραγματικότητα, ο Φαλμεράιερ δεν ήταν παρά ένας φιλέλληναςτου ίδιου είδους με τους υπόλοιπους-με μόνη τη διαφορά ότι ησυστηματική του ενασχόληση με τους ζώντες Έλληνες (ένας τομέαςστον οποίο η γνώση των περισσότερων Ευρωπαίων ήταν τότεμηδενική) απέκλεισε γι' αυτόν ευθύς εξαρχής την προοπτική μιαςφαντασιακής ταύτισης του άχρονου κλασικιστικού ιδεώδους με τουςυπαρκτούς Έλληνες, που οι τελευταίοι εισπράττουν ως τηνπεμπτουσία του φιλελληνισμού.