Στις ακόλαστες εσπερίδες μια γυναίκα θεατροποιεί τη ζωή της.Κύριο θέμα του μονολόγου είναι η ίδια η γλώσσα, το ίδιο τοθέατρο. Υπό την επήρρεια του θεάτρου, η γυναίκα αυτή ανακαλύπτειμια ζωή που δεν έζησε ή ανακαλεί στο παρόν μια ζωή που έχειξεχασθεί. Ούτως ή άλλως το θέατρο της αποκαλύπτει τη μόνη δυνατήπραγματικότητα, τη θεατρική πραγματικότητα.