Η συνάντηση με τους θεσμούς, με την πολιτεία και με την πολιτική είναι αδυσώπητη, όταν είναι ουσιαστική. Μετράς και μετριέσαι. Ελέγχεις και ελέγχεσαι από τον εαυτό σου. Ανατοποθετείσαι. Στην αρχή τελείς υπό τη γοητεία του δοσμένου. Αυτού που η παιδεία σου σού έμαθε να θεωρείς οριστικό. Αυτού που άλλοι, κι όχι εσύ, επέβαλαν με τις διαδικασίες της άρχουσας παιδείας ως "οριστικό".Η συμμετοχή του πολίτη στην πολιτική και κοινωνική ζωή σημαίνει κριτική συμμετοχή. Σημαίνει συνάντηση με το αδυσώπητο.Τα δύο κείμενα, που με λίγες διορθώσεις αναδημοσιεύονται εδώ, είναι μια προσωπική μαρτυρία για τη συνάντηση με το αδυσώπητο.Τις υποβάλλω στην κρίση του κοινού σαν πρόταση για σκέψεις πάνω στα δοσμένα της Πολιτείας και της Πολιτικής.