Η παρούσα μελέτη διερευνά την ποικιλία διευθυντικών ? ηγετικών πρακτικών, αλλά και τη συγκρότηση πολλαπλών έμφυλων «ταυτοτήτων», μέσα από την καταγραφή και ανάλυση της άσκησης διευθυντικών ? ηγετικών καθηκόντων διευθυντών και διευθυντριών σχολικών μονάδων, ενώ με βάση τον «οστρακισμό» των γυναικών από την άσκηση εκπαιδευτικής διοίκησης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο χώρος της εκπαιδευτικής διοίκησης ως κοινωνικο-πολιτισμική και ιστορικο-πολιτική κατασκευή αντιλήψεων και πρακτικών μπορεί να αποτελέσει «υπο-κείμενο» αλλαγών αλλά και υπέρβασης, με νέες και πιθανόν ουτοπικές τροχιές και κατευθύνσεις και με στόχο την επίτευξη του πολιτικού οράματος για έμφυλη κοινωνική συμμετρία.