Το σκιάχτρο λαχταράει να βρει μια συντροφιά, μα ο αγρότης έκανε καλή δουλειά.Τα πουλιά σκιάζονται σαν το βλέπουν και φτεροκοπούν μακριά.Ώσπου μια αγριοτριανταφυλλιά φυτρώνει πλάι του, κι η καρδούλα του σκιρτάει.Μέρα με τη μέρα ανοίγουν καινούργιες ραγισματιές στο χώμα, κι η τριανταφυλλιά αρχίζει να διψάει.«Κόπιασε, κυρα-βροχή, γιατί κοντεύω πια ναξεραθώ σαν τ’ άχυρα του φίλου μου από ’δώ»,χωρατεύει η μικρούτσικη τριανταφυλλιά, όμως το σκιάχτρο δε γελάει.Βλέπει τα κλαράκια της να μαραζώνουν, τα λεία φύλλα να ζαρώνουν,τα βελούδινα πέταλά της να θαμπώνουν. Τι μπορεί να κάνει για να τη βοηθήσει;Και πόσα είναι έτοιμο να θυσιάσει για χάρη της αγάπης;Ένα τρυφερό παραμύθι που μας ταξιδεύει στον κόσμο των θαυμάτων.Το έργο έχει τιμηθεί με το Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 2016.