Στα σαρανταοκτώ του χρόνια, κρυφά απογοητευμένος από την ύπαρξή του, ο Νορμπέρ Μόντ αποφασίζει να εγκαταλείψει τους πάντες και τα πάντα, τη γυναίκα του Τερέζ, τα παιδιά του, την επιχείρηση με τις εξαγωγές που διατηρούσε. Διαλέγει τη ζωή του περιπλανώμενου, τη ζωή του περιθωρίου και της φτώχειας, και η επιλογή αυτή τον φέρνει σύντομα σε ένα μέτριο ξενοδοχείο της Μασσαλίας. Εκεί γνωρίζει τη Ζυλί, μια νεαρή δυστηχισμένη γυναίκα που θα τον αποτρέψει από την αυτοκτονία. Μέσα από την πιο απρόβλεπτη πορεία, ο κύριος Μόντ θα ξαναβρεί το δρόμο που τον δοηγεί προς τους άλλους και προς τη νεανική του ύπαρξη. Κανένα άλλο μυθιστόρημα δεν προσφέρει τόσο χαρακτηριστική εικόνα για το σύμπαν του Ζώρζ Σιμενόν, για την έλξη που ασκούν πάνω του οι πιο αναιμικές φαινομενικά υπάρξεις, οι χώροι που κρύβονται στο ημίφως, τα περιθώρια της κοινωνίας,