"Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ": Στην ησυχία του απογεύματος μού χαμογέλασες μπροστά στο μεγάλο παράθυρο. Το δωμάτιο πλημμύρισε φως κι οι βιολέτες πήραν το κόκκινο χρώμα της αγάπης. Με χάρη σήκωσες την τρομπέτα σου. Οι νοσταλγικές νότες χόρεψαν μαζί μου δεκαοχτώ ολόκληρα χρόνια το βαλς των αξέχαστων αναμνήσεων. Ύστερα βγήκα στην πόλη, γράφοντας τ' όνομά σου στην άκρη εκείνου του δρόμου που δεν τελειώνει ποτέ. . .