Δεδομένου ότι στην εποχή του Αριστοτέλη δεν υπήρχαν επιχειρήσεις με τη μορφή που τις γνωρίζουμε σήμερα κι ο μεγάλος φιλόσοφος, ούτως ή άλλως, δεν είχε τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες σε μεγάλη υπόληψη, τι μπορεί άραγε ένας επιχειρηματικός ηγέτης να διδαχθεί από τον Αριστοτέλη; Πολλά. Ο Σταγηρίτης φιλόσοφος έθεσε διεισδυτικά ερωτήματα που εξακολουθούν να είναι στην καρδιά κάθε οργανωμένης συλλογικής δραστηριότητας: Τι είναι το ύψιστο αγαθό στη ζωή; Σε τι διαφέρει η «πράξη» από την «παραγωγή»; Ποιες είναι εκείνες οι αρετές που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος της πράξης; Πώς καλλιεργούνται; Πώς μπορεί να συζευχθεί το ατομικό και το συλλογικό καλό; Πώς μπορούμε να καλλιεργούμε την κρίση μας; Από ποιες γνωστικές παγίδες πρέπει να προφυλάσσεται ένας πρακτικός άνθρωπος; Το βιβλίο αυτό υποστηρίζει ότι η μεγάλη συνεισφορά του Αριστοτέλη έγκειται στην ανάδειξη της φρόνησης και της αρετής ως ιδιότητες άκρως απαραίτητες για τους πρακτικούς ανθρώπους - και ιδιαίτερα τους ηγέτες των επιχειρήσεων και των οργανισμών. Περαιτέρω, διερευνώνται στο βιβλίο οι προϋποθέσεις της σύνθετης σκέψης: πώς δηλαδή οι ηγέτες και τα στελέχη επιχειρήσεων θα αναπτύξουν τη σύνθετη σκέψη προκειμένου να αντιμετωπίσουν την πολυπλοκότητα και την αβεβαιότητα του περιβάλλοντος. Η ενάρετη δραστηριότητα, που τόσο εκτιμούσε ο Αριστοτέλης, συνυφαίνεταιμε τη φρόνηση και αυτή με την ικανότητα της σύνθετης σκέψης.Αντλώντας από την αριστοτελική φιλοσοφία, τις θεωρίες του χάους και της πολυπλοκότητας και τη θεωρία παιγνίων, τα δοκίμια του βιβλίου αυτού στοχεύουν να ανατάμουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα στελέχη επειχειρήσεων στην οικονομία της γνώσης και να διερευνήσουν τρόπους αποτελεσματικής διαχείρισής τους. Δύο είναι οι κεντρικές ιδέες που διαπερνούντα δοκίμια του βιβλίου: πρώτον ότι πίσω από κάθε σπουδαίο ηγέτη υπάρχει μια εξίσου σπουδαία κοινότητα - το ατομικό και το συλλογικό αλληλοπροσδιορίζονται ― και δεύτερον ότι η αυτογνωσία και η πολυφωνία είναι ουσιώδη γνωρίσματα της σύνθετης σκέψης και δράσης.