Από τα βιβλία της Βίβλου, το πρώτο είναι η Γένεση και το τελευταίο η Αποκάλυψη, και βλέπουμε στη Γένεση, τον άνθρωπο να πέφτει σε αιχμαλωσία, ενώ στην Αποκάλυψη να βρίσκει ξανά την ελευθερία. Με τους περισσότερους ανθρώπους συμβαίνει το εξής: Όλα είναι μια παραλλαγή των σκιών που παίζει η συνειδητότητα μέσα στην ύλη, τίποτε άλλο!... Και βλέπουμε να επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο του Αδάμ και της Εύας, στον Αβραάμ και τη Σάρρα ή στην Καινή Διαθήκη, στον Ζαχαρία και την Ελισάβετ. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι η μελέτη της Βίβλου δεν είναι παρά η μελέτη της συνειδητότητας και πώς αυτή ενεπλάκη με την ύλη. κανένας δεν μπορεί να αποκτήσει γνώση ή σοφία, μέσα από πληροφόρηση. Η «Γνώση» έρχεται μέσα από «Αποκάλυψη». Ας ξεκαθαρίσουμε όμως ένα πράγμα: Δεν μπορείς να κατανοήσεις τη Βίβλο αν δεν έχεις πρώτα κατανοήσει την Αποκάλυψη. Γιατί όλος ο συμβολισμός που δίνεται στην Αποκάλυψη είναι διάχυτος μέσα στην υπόλοιπη Βίβλο. Ωστόσο, δεν μπορείς να κατανοήσεις και την Αποκάλυψη, έως ότου καταλάβεις και κατανοήσεις τη Γένεση. Γιατί ο Θεός είναι, ο Θεός ήταν, και ο Θεός θα είναι πάντα πανταχού παρών.