ΕΓΩ ΚΙ Ο ΓΛΑΡΟΣΠερπατούσα στο γυαλόπρωί-πρωί για να σε δω.Και όπως συλλογιζόμουνακαι ψυχανεμιζόμουνα,κάποιος γλάρος που πετούσε,εσταμάτησε και με ρωτούσε.Σαν τι να συλλογιέσαι καιτο βλέμμα σου πλανιέται;Σε ζηλεύω που πετάς, και στο Αιγαίο τριγυρνάς,πάρε με στα φτερά σου να με παςμέχρι τα κει τσι κρήτης τ' όμορφο νησί!Και ο γλάρος με ταξίδεψεκαι μ' έφερε κοντά σου!Δεν ξέρω αν το κατάλαβες!Εσκίρτησε η καρδιά σου;