Είχα πάντα ένα παράπονο: πως η οξύτερη αίσθηση απόλυτηςβιολογικής ευτυχίας που ζούμε, η γαμική, εντείνεται, κορυφώνεταιως την κραυγή του παροξυσμού, για να μας εκμηδενίσειεκμηδενιζόμενη. Τούτη η απερίγραπτη αίσθηση έχει μια γεύσηαιωνιότητας, που κανείς ωστόσο και τίποτα δεν μπόρεσε ν'αποθανατίσει, να περιγράψει, να σταματήσει.