Το παρόν λεξικό, γραμμένο τον 10ο αιώνα μ.Χ., αποτελεί τον πρόδρομο των νεότερων και σύγχρονων αρχαιογνωστικών εγκυκλοπαιδικών λεξικών. Θεωρείται η αρχαιότερη εγκυκλοπαίδεια που διασώθηκε μέχρι τις ημέρες μας. Το έργο απαρτίζεται από 31.342 λήμματα, τα οποία διακρίνονται (κατά Bekker και Adler) στις εξής κατηγορίες: α) λεξικογραφικές πηγές β) υπομνήματα και συλλογές αρχαίων σχολίων γ) παροιμίες δ) ιστορικά έργα ε) βιογραφίες στ) φιλοσοφικά κείμενα ζ) θεολογικές πηγές και η) λογοτεχνικά έργα Στις λεξικογραφικές πηγές του Σούδα εντάσσονται: α) η λεγάμενη "επαυξημένη Συναγωγή" ή το λεξικό του Φωτίου περιλαμβάνει, εκτός από τη Συναγωγή λέξεων, το λεξικό του Αρποκρατίωνος, τα αττικιστικά λεξικά του Αιλίου Διονυσίου του Αλικαρνασέως και του Παυσανία, το πλατωνικό λεξικό του Βοηθού και εκείνο του Τιμαίου, έργα Δικών ονόματα και Λέξεις ρητορικαί αντίστοιχα - και το ομηρικό λεξικό του Απολλώνιου του Σοφιστού. β) ένα ρητορικό λεξικό γ) η επιτομή του λεξικού του Αρποκρατίωνος δ) Lexicon Ambrosianum -επιτομή του λεξικού του Διογενιανού-, ε) οι Λέξεις Ρωμαϊκαί -λεξικό λατινικών δανείων-, στ) τα Τακτικά -λεξικό στρατιωτικών όρων-, ζ) ετυμολογικά λεξικά και η) η επιτομή της Φυσικής ιστορίας του Αριστοτέλη από τον Αριστοφάνη το Βυζάντιο. Στην κατηγορία των ιστορικών έργων που αξιοποιεί το Σούδα, συγκαταλέγονται: α) οι Εκλογαί του Κωνσταντίνου Ζ' του Πορφυρογέννητου β) βυζαντινά χρονικά γ) ιστορίες των αττικών ρητόρων και δ) συλλογές χρησμών. (Γιώργος Δαμιανός).