«ΚΥΡΙΕ - Τα γυρίσματα της τύχης και τα σκαμπανεβάσματα του πολέμου σας κατέστησαν κατακτητή μου. [...] Η ιστορία της ζωής μου που ακολουθεί στις επόμενες σελίδες συνδέεται στενά - και σε κάποιο σημείο ταυτίζεται - με ένα τμήμα της δικής σας ιστορίας. Για αυτόν τον λόγο σας την αφιερώνω. Το πέρασμα πολλών καλοκαιριών μου έφερε το γήρας και δεν εκτιμώ ότι θα ζήσω για πολλά ακόμη φεγγάρια. Προτού ξεκινήσω το ταξίδι για τη γη των πατέρων μου, αποφάσισα να εξηγήσω τα κίνητρα και τους λόγους για τις πρότερες εχθροπραξίες μου απέναντι στους λευκούς και να υπερασπιστώ τον χαρακτήρα μου από τυχόν παρερμηνείες. Η καλοσύνη που δέχθηκα από μέρους σας κατά τη διάρκεια της κράτησής μου ως αιχμάλωτος πολέμου με βεβαιώνει ότι θα εγγυηθείτε για την ακρίβεια των γεγονότων που περιέχονται στη διήγησή μου, εφόσον βέβαια αυτά έχουν υποπέσει στην αντίληψή σας. Αποτελώ πλέον ένα αφανές μέλος ενός έθνους που στο παρελθόν είχε τιμήσει και σεβαστεί τις απόψεις μου. Το μονοπάτι προς τη δόξα είναι δύσβατο και πολλές σκοτεινές ώρες το κρύβουν. Είθε το Μεγάλο Πνεύμα να φωτίζει το δικό σας, ώστε να μη βιώσετε ποτέ τον εξευτελισμό στον οποίο με υπέβαλε η ισχύς της αμερικανικής κυβέρνησης· αυτή είναι η ευχή εκείνου που, στα πατρογονικά του δάση, υπήρξε κάποτε περήφανος και γενναίος όπως κι εσείς». Ήταν η εποχή του μεγάλου αποικισμού της Άγριας Δύσης από τους λευκούς. Το 1832, μια μικρή ομάδα Ινδιάνων με αρχηγό το Μαύρο Γεράκι αρνήθηκε να εγκαταλείψει το χωριό της στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, στα σύνορα ΗΠΑ-Καναδά, παρά τις εντολές από την αμερικανική κυβέρνηση. Ενάντιά τους εστάλη έφιππη πολιτοφυλακή και ο τακτικός στρατός. Το μέλλον ήταν προδιαγεγραμμένο. Μέσα από μια καταδίωξη ανάμεσα στους ορμητικούς παραποτάμους του Μισισιπή και τα απέραντα λιβάδια - μια διαδρομή θανάτου που θυμίζει την Κάθοδο των Μυρίων - η πορεία κατέληξε σε μια μαζική σφαγή στο Μπαντ Αξ και το Μαύρο Γεράκι συνελήφθη. Το παρόν κείμενο αποτελεί την καθ' υπαγόρευση αυτοβιογραφία του ή αλλιώς, τη δική του εκδοχή των πραγμάτων σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της αλήθειας.