Να είμαστε ειλικρινείς: δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία σε ένα τόπο όπου ένας λαός εφαρμόζει στρατιωτικό νόμο έναντι ενός άλλου. Το κράτος του Ισραήλ δεν είναι μια δημοκρατική χώρα. Θα μπορέσει να είναι, μόνο αν γυρίσει στα σύνορα που είχε το 1967. Ωστόσο, μισό εκατομμύριο Ισραηλινοί που ζουν πέρα από αυτά τα σύνορα αναγκάζουν το Ισραήλ να διατηρεί μια στρατιωτική δικτατορία, ελέγχοντας εκατομμύρια Παλαιστίνιους. Αυτός ο στρατιωτικός έλεγχος έχει δημιουργήσει μια πραγματικότητα στην οποία υπάρχουν δύο πληθυσμοί -Εβραίοι και Άραβες- που ζουν στην ίδια περιοχή, στη Δυτική Όχθη του ποταμού Ιορδάνη, αλλά έχουν δύο διαφορετικά νομικά συστήματα. Ο εβραϊκός πληθυσμός υπόκειται στον ισραηλινό νόμο, ενώ ο αραβικός πληθυσμός υπόκειται στον στρατιωτικό νόμο. Υπάρχει μια ονομασία για τη διακυβέρνηση δύο πληθυσμών στον ίδιο χώρο, στους οποίους εφαρμόζονται διαφορετικά νομικά συστήματα: Άπαρτχάιντ. Το πολιτικό κράτος μπορεί να αλλάξει μόνο αν αλλάξει κάτι στην πολιτική ροή. Πιστεύω ξεκάθαρα ότι αυτό το «κάτι» είναι ένα νέο εβραιοαραβικό κόμμα που θα δώσει φωνή σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ισραηλινής κοινωνίας, τόσο του εβραϊκού όσο και του αραβικού πληθυσμού, που θέλει να προωθήσει την κοινή ζωή στο κράτος του Ισραήλ, προσπαθώντας να επιτύχει ειρήνη με τους γείτονές μας.