Την εποχή που εκδόθηκε λειτούργησε σαν πρόταση για το τι σημαίνει να είναι κανείς Αμερικανός. Διατύπωσε δηλαδή ένα αισθητικό/ιδεολογικό σχήμα που ενίσχυε την έννοια της εθνικής ταυτότητας, συνδέοντάς την όμως ταυτόχρονα με έναν ορίζοντα πανανθρώπινο. Η διαρκής προέκταση του τοπικού στο καθολικό, όπως και η σαρωτική παρουσία του "εγώ" στη σταθερή οθόνη του "εμείς", συγκροτούν τον πυρήνα του ποιήματος. Άλλοι θεματικοί άξονες αναφέρονται στη δημοκρατία, στον έρωτα, στη φιλία, στη φύση και στην τέχνη. (Απόσπασμα από την εισαγωγή του βιβλίου)