Στις 8 Ιανουαρίου 1972, μερικές χιλιάδες Βρετανοί τηλεθεατές παρακολούθησαν έκθαμβοι στην οθόνη του BBC έναν γοητευτικό άνδρα με πλούσια σγουρά μαλλιά να αμφισβητεί τον τρόπο που μέχρι τότε κοιτούσαν τις εικόνες και να τους προτείνει να τον αλλάξουν. Δεν φορούσε το παραδοσιακό αγγλικό κοστούμι, αλλά ένα εντυπωσιακό -και εμφανώς φτηνό- κρεμ πουκάμισο με καφέ γραμμικά σχέδια. Πλησίασε τον πίνακα Αφροδίτη και Άρης του Μποτιτσέλι, που εκτίθεται στη National Gallery του Λονδίνου, έβγαλε από την τσέπη του ένα κοπίδι και έκοψε προσεκτικά ένα τετράγωνο κομμάτι με το πρόσωπο της θεάς. Μέχρι τότε κανείς δεν είχε τολμήσει κάτι παρόμοιο σε πανεπιστημιακό μάθημα ή σε διάλεξη, ούτε βέβαια σε τηλεοπτική σειρά του καθωσπρέπει BBC. Εξάλλου η εκπομπή με τον τίτλο Ways of Seeing, που μόλις άρχιζε με αυτή την ανατρεπτική εισαγωγή, δεν είχε σκοπό να κάνει τίποτε καθωσπρέπει. Το μόνο που ήθελε ο δημιουργός και παρουσιαστής της, σαρανταπεντάχρονος τότε Τζον Μπέρτζερ, ήταν να απελευθερώσει τις εικόνες από τα δεσμά ενός άτολμου βλέμματος και να δημιουργήσει μια νέα συνθήκη παρατήρησης, κριτικής και κατανόησης των εικόνων και της ζωής. Μετά από τέσσερα ημίωρα επεισόδια θα το είχε καταφέρει. Λίγο αργότερα εκδόθηκε κι ένα βιβλίο με τον ίδιο τίτλο (στα ελληνικά Η εικόνα και το βλέμμα), το οποίο βασίστηκε στην εκπομπή, ανέλυσε διεξοδικά τις θεματικές της και γρήγορα καταξιώθηκε ως ένα από τα είκοσι επιδραστικότερα της ιστορίας των τεχνών και των επιστημών. Για την ολοκλήρωσή του ο Μπέρτζερ συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη και παραγωγό της σειράς Μάικλ Ντιμπ, κι ακόμη με τον ζωγράφο Σβεν Μπλόμπεργκ, τον συγγραφέα Κρις Φοξ και τον γραφίστα Ρίτσαρντ Χόλις. [...] (από το βιβλίο)