Ένας θρύλος της αυτοκίνησης μάς οδηγεί στις ειδικές διαδρομές της ζωής του. Απ το παραθυρο του συνοδηγού κοιτάμε τους άθλους ενός μεγάλου επιχειρηματία-οραματιστή, μαθαίνουμε την ιστορία της ελληνικής επιχειρηματικότητας των τελευταίων δεκαετιών. Η ζωή μου όλη ήταν συνυφασμένη με το αυτοκίνητο και τις αντιπροσωπίες αυτοκινήτων (ΝSU, Αudi-NSU, Porsche, BMW, Renault, Rover, MG, Land Rover), ενώ ταυτόχρονα συμμετείχα στους αγώνες αυτοκινήτου τακτικά μέχρι το 1983 κάνοντας πρωταθλητισμό και έκτοτε περιοδικά επιχειρώντας μόνο το Ράλλυ Ακρόπολις κάθε χρόνο, συνήθως, δε, και ένα μικρό ράλλυ πριν, για το «ξεσκούριασμα», ή, επί το κομψότερον, ως προπόνηση-προετοιμασία για το μεγάλο γεγονός. Χρησιμοποίησα, δε, αυτοκίνητα μόνον από τις προαναφερθείσες μάρκες αυτοκινήτων. Προσωπικά, δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτοκίνητα 4χ4, που είναι τα πιο δυνατά και εξελιγμένα για τους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, όπως το «Ράλλυ Ακρόπολις», διότι επέλεξα να οδηγώ αυτοκίνητα των αυτοκινητοβιομηχανιών με τις οποίες συνδεόμουν επιχειρηματικά και στις οποίες δεν υπήρχαν 4χ4, τα οποία θα μπορούσαν να εξελιχθούν ή είχαν εξελιχθεί για αγώνες. Όσον αφορά στις επιχειρηματικές δράσεις, θα πρέπει στο σημείο αυτό να διευκρινιστούν τα πα- ρακάτω σημαντικά στοιχεία, που συνιστούσαν δείγματα μιας διαφορετικής αντίληψης και νοοτροπίας από τα μέχρι τότε συνηθισμένα στην αγορά του αυτοκίνητου και στο επίπεδο των αντιπροσωπιών (αποκλειστικοί εισαγωγείς των διαφόρων μαρκών): Πρώτον: Για τις πιο πάνω μάρκες είχαν δημιουργηθεί ανεξάρτητες εταιρείες (Νομικά Πρόσωπα), ώστε να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία των διοικήσεων, του προσωπικού και του ανταγωνισμού. Δεύτερον: Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλιζόταν ότι η κάθε μάρκα με τη δική της διοίκηση, οργάνω- ση και το δικό της προσωπικό θα έχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα στην αγορά. Τρίτον: Δορυφορικά των εταιρειών που ήδη ανέφερα είχαν δημιουργηθεί άλλες περίπου 10 εταιρείες, οι οποίες κάλυπταν χρηματοδοτικές, ασφαλιστικές ανάγκες, λιανικών πωλήσεων, ανταλλαγών, κ.ο.κ. Ζούσα, λοιπόν, μέσω του αυτοκίνητου για το αυτοκίνητο και, διαμέσου της προέκτασής του σε αγωνιστικό αυτοκίνητο, συμμετείχα στους αγώνες κατά τρόπο ολοκληρωτικό και ανεπανάληπτο. Το αυτοκίνητο ήταν ένας οργανισμός στον οποίο έδινα τον καλύτερο εαυτό μου και τον οποίο βελτίωνα συνεχώς μέσα από τη δράση.