«Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν τόσο πολύ στο νόμισμα ως μέτρον αξίας, ώστε έχουν λησμονήσει τον σκοπό του, και έχουν περιέλθει σε τόσο βαθιά σύγχυση όσον αφορά το σύνολο του χρήματος που κυκλοφορεί σε μια χώρα. Ένα τέλειο σφυρί σάς είναι άχρηστο για να καθαρίσετε τα δόντια σας. Εάν δεν ξέρετε σε τί χρησιμεύει το χρήμα, τότε θα περιέλθετε σε σύγχυση όταν το χρησιμοποιείτε, πολλώ δε μάλλον μία κυβέρνηση θα περιέλθει τότε σε αδιέξοδο όσον αφορά την «νομισματική πολιτική» της. [...] Το έργο ενός ανθρώπου που σήμερα προσπαθεί να γράψει ένα φυλλάδιο περί χρήματος δεν είναι να πει κάτι καινούργιο· είναι απλώς να προβεί σε μία σαφή δήλωση σχετικώς με πράγματα που είναι γνωστά εδώ και 200 χρόνια, αν όχι εδώ και 2.000 χρόνια. Θα πρέπει να ξέρετε σε τί χρειάζεται το χρήμα. [...] Όταν ολόκληρο κράτος δεν έχει ή δεν μπορεί να αποκτήσει αρκετή τροφή για τον λαό του, αυτό το κράτος είναι φτωχό. Όταν υπάρχει αρκετή τροφή και λαός δεν μπορεί να την προσπορισθεί με έντιμη εργασία, τότε το κράτος είναι σάπιο και καμμία έκφραση της γλώσσας δεν μπορεί πεί πόσο σάπιο είναι. Όμως, όταν ένας τραπεζίτης ή ένας καθηγητής θα σας πει ότι η χώρα δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή της λείπει το χρήμα, σας λέει ένα κατάπτυστο και βρωμερό ψέμα, τόσο χαμερπές και βλακώδες, που είναι σαν να λέει κανείς ότι δεν μπορούν να φτιαχτούν δρόμοι, επειδή δεν υπάρχουν χιλιόμετρα».