Το "Μετά την αρετή" αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα πιο σημαντικά έργα του 20ού αιώνα στο πεδίο της ηθικής φιλοσοφίας. Σε αυτό το κλασικό πια έργο, ο Άλασνταιρ Μακιντάιρ εξετάζει τις ιστορικές και εννοιολογικές ρίζες της ιδέας της αρετής, επισημαίνει τους λόγους της απουσίας της από την ιδιωτική και τη δημόσια ζωή, και διατυπώνει μια πρόταση για την ενδεχόμενη ανάκτησή της. Ενώ τα επιμέρους κεφάλαια εκτείνονται σε ένα ευρύ πεδίο, από τη στιγμή που συναρμόζονται συγκροτούν ισχυρό επιχείρημα για το βαρύ τίμημα που πλήρωσε η νεωτερικότητα με την πεισματική απόρριψη αυτού που εκείνος αποκαλεί "παράδοση των αρετών". Στον πρόλογο της τρίτης έκδοσης του βιβλίου (1981) ο Μακιντάιρ επανεξετάζει τους βασικούς ισχυρισμούς του Μετά την αρετή και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μπορεί στην πορεία να έχει μάθει πολλά και να έχει συμπληρώσει και βελτιώσει τις θέσεις και τα επιχειρήματά του, δεν έχει όμως εγκαταλείψει καμία από τις κεντρικές θέσεις του: "Εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι τόσο η δημιουργία όσο και το αδιέξοδο της ηθικής νεωτερικότητας δεν μπορούν να κατανοηθούν παρά μόνο από τη σκοπιά μιας πολύ διαφορετικής παράδοσης, της οποίας οι πεποιθήσεις και οι προϋποθέσεις διατυπώθηκαν, στην κλασική τους εκδοχή, από τον Αριστοτέλη".