Ένας έλληνας γιατρός έζησε για πολύ μεγάλα διαστήματα στα βάθη της Αφρικής και προσέφερε τις υπηρεσίες του στον τομέα της ιατρικής αλλά και της εκπαίδευσης, καθώς και σε γενικότερα έργα υποδομής και ανάπτυξης. Έζησε ανάμεσα στους αφρικανούς, καταλύοντας στις καλύβες τους και μοιραζόμενος το φαγητό τους. Η δράση του συνδυάστηκε με το έργο των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών. Ο συγγραφέας παρατηρεί και σχολιάζει, παραδίδοντάς μας μια γνώση για την αφρικανική πραγματικότητα που είναι μοναδικά και αφοπλιστικά ειλικρινής, μαγευτική αλλά όχι ειδυλλιακή. Το βιβλίο "Σκεύη Πήλινα" είναι μια καταγραφή του χωμάτινου, ραγισμένου ανθρώπου. Και συνάμα είναι μια καταγραφή του μόχθου, των επιτυχιών και απογοητεύσεων ενός ανηφορικού δρόμου. Μια αλληγορία για το εύθραυστο σκεύος με το οποίο μεταφέρονται νοήματα, ιδέες, αλήθειες, αισθήματα. Καρπός προσωπικού βιώματος και μαρτυρίας. Είναι καιρός να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και να αξιολογήσουμε το έργο που συντελείται παρατηρώντας πιο προσεκτικά στον καθρέφτη. Το βιβλίο αυτό είναι καθρέφτης αδυσώπητης ακρίβειας και καθαρότητας. Από την άποψη αυτή συνιστά μια πολύ σημαντική συμβολή τόσο στην ιστορία των ιεραποστόλων όσο και στην ιστορία της Αφρικής.