Όταν τον αντιμετωπίζουμε σαν ηγεμόνα, βλέπουμε ότι ο Μάρκος Αυρήλιος πραγματοποίησε την τελειοποίηση της φιλελεύθερης πολιτικής. Ο σεβασμός των ανθρώπων είναι η βάση της διαγωγής του. Γνωρίζει ότι, προς το ίδιο το συμφέρον του καλού, δεν πρέπει να επιβάλλουμε το καλό με έναν τρόπο υπερβολικά απόλυτο, αφού το ελεύθερο παιχνίδι της ελευθερίας είναι όρος της ανθρώπινης ζωής. Επιθυμεί τη βελτίωση των ψυχών και όχι μόνο την υλική υπακοή στον νόμο. Θέλει την δημόσια ευδαιμονία, όχι όμως να επιβάλλεται με την δουλεία, που είναι το μεγαλύτερο από τα δεινά. Το ιδανικό της διακυβέρνησης είναι απόλυτα δημοκρατικό.