Το τότε… αρχίζει μόνο με όνειρα, κάθε λογής όνειρα: για τη ζωή, τις φιλίες, την καριέρα, την οικογένεια, τη χαρά… Το μετά… ...ήταν όλο πράξη! Ήμασταν το fast forward των γονιών μας και κερδίσαμε πολλά, χάνοντας λίγα. Αντίθετα από την καθημερινότητα της παγκοσμιοποίησης, που χάσαμε πολλά και κερδίσαμε λίγα! Το τώρα… ...είναι όλο θεωρία για να γεφυρώσουμε την πραγματικότητα με τα όνειρά μας. Και ο έρωτας; Τι έγινε ο έρωτας; Μάλλον, άλλαξε κι αυτός ηλικία! Έμεινε πιο παραδοσιακός, δεν έγινε επαναστάτης, όπως τα άλλα!