vivliopoleiopataki.gr

Η Αργολίδα που φεύγει, Αντωνίου, Γιώργος, 1951-

Αν τα γλυκά είναι πάθος, τότε η σοκολάτα, είναι μαύρη μαγεία. Γλυκιά ή πικρή, μαύρη ή λευκή, σε πλάκα ή σε σοκολατάκι, γεμιστή με αμύγδαλο ή φουντούκι, κρέμα ή λικέρ, σε τρούφα, η σοκολάτα είχε και θα έχει πάντα τους θαυμαστές της.

Λεξικόν των αρχαίων μυθολογικών, ιστορικών και γεωγραφικών κύριων ονομάτων, Λωρέντης, Νικόλαος

Η Ρώμη -η οποία μαζί με την Αρχαία Ελλάδα έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού- εκτός από τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην πολιτική και στρατιωτική ιστορία του κόσμου συνέβαλε αποφασιστικά και στην πνευματική του πορεία. Αντλώντας αενάως από τις ελληνικές πηγές, καλλιέργησε τόσο τη θεωρία όσο και την πράξη σε κάθε περιοχή της ανθρώπινης δραστηριότητας: στο λόγο και τη σκέψη, τη λογοτεχνία και τις καλές τέχνες, το δίκαιο και τη φιλοσοφία, την παιδεία και τη θρησκεία, την οικονομία και την αρχιτεκτονική, τις θεωρητικές και τις θετικές επιστήμες. Χωρίς τη Ρώμη θα είχε μείνει η Ελλάδα αναξιοποίητη και η Ευρώπη απαίδευτη. Αυτήν την πλούσια και πολυποίκιλη συνεισφορά της Ρώμης, στην παγκόσμια τράπεζα της ιστορίας, του πολιτισμού και του πνεύματος παρουσιάζουν στον τόμο αυτό, διαφωτιστικά και εύληπτα, είκοσι τρεις διακεκριμένοι επιστήμονες και πανεπιστημιακοί καθηγητές, θέλοντας να υπενθυμίσουν στον σπουδαστή, στον δάσκαλο, στον επιστήμονα και σε κάθε πνευματικό άνθρωπο τις λαμπρές ρίζες του σήμερα και το χρέος για το αύριο.

Η ελληνική αρχαιότητα αποτελεί ένα σύνθετο και πολυπρισματικό πολιτισμικό φαινόμενο, που για την προσπέλασή του απαιτείται η διεπιστημονική συνεργασία. Ο ανά χείρας τόμος, που συμπληρώνεται από τον ομόλογό του για την λατινική φιλολογία, επιχειρεί ακριβώς αυτή την πολυδιάστατη προσέγγιση, η οποία απουσίαζε εδώ και ένα περίπου αιώνα από τη διεθνή βιβλιογραφία, οπότε, πάλι στη Γερμανία, είχε κυκλοφορήσει ένα ανάλογο εισαγωγικό έργο, που όμως χρειαζόταν επειγόντως εκσυγχρονισμό και αναθεώρηση, επειδή οι πληροφορίες και τα δεδομένα στους επιμέρους κλάδους της αρχαιογνωσίας έχουν από τότε μεταβληθεί ουσιαστικά και πολλαπλασιασθεί θεαματικά.Καταρχήν πρέπει να περιγραφούν οι ιστορικοπολιτικές και κοινωνικές συνθήκες στο πλαίσιο των οποίων αναπτύχθηκε αυτός ο πολιτισμός και στη συνέχεια να σκιαγραφηθούν οι επιμέρους εκφάνσεις του: η γλώσσα, η λογοτεχνία, η φιλοσοφία, η θρησκεία, η τέχνη και οι επιστήμες, καθώς και η συνέχειά τους στο Βυζάντιο. Εκτός όμως από αυτή τη φαινομενολογική περιγραφή και την παράθεση στοιχείων, κρίθηκε απαραίτητο να συμπεριληφθούν και οι λεγόμενες βοηθητικές επιστήμες. όπως η παλαιογραφία, η παπυρολογία, η κωδικολογία, η επιγραφική και η μετρική. Ο παρών τόμος είναι καρπός συλλογικού μόχθου και συνεργασίας κορυφαίων ειδικών επιστημόνων που δεν περιορίζονται μόνο στο γερμανικό πανεπιστημιακό χώρο, κάτι που αποδεικνύει ότι, εξαιτίας της μεγάλης εξειδίκευσης στον τομέα της φιλολογίας, δεν επαρκεί πλέον το εθνικό επιστημονικό δυναμικό.Το βιβλίο, που η χρήση του διευκολύνεται εξαιρετικά από το αναλυτικότατο ευρετήριο, χάρτες και πίνακες προορίζεται για τους σπουδαστές των αρχαιογνωστικών επιστημών, τους καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και τον καλλιεργημένο αναγνώστη που επιθυμεί να αντλήσει συγκεκριμένες και αξιόπιστες πληροφορίες για την ελληνική αρχαιότητα.

[...] Το λεύκωμα αυτό, πρώτο μέρος μιας δίτομης έκδοσης με θέμα τους ελληνικούς οικισμούς, βασίζεται αποκλειστικά πάνω στη δύναμη της καταγραφής από το μάτι του φωτογράφου Νίκου Δεσύλλα, που ταξίδεψε από άκρου σε άκρο στην Ελλάδα συγκεντρώνοντας το σχετικό υλικό. Για αυτό, συζητώντας για το περιεχόμενο της έκδοσης, θα έπρεπε κανείς να εστιάσει στο κυρίαρχό της συστατικό, δηλαδή τις φωτογραφίες, με δύο τρόπους: γενικότερα σε σχέση με την προϊστορία της φωτογράφησης ανάλογων θεμάτων στην Ελλάδα και ειδικότερα σε σχέση με την τέχνη του Δεσύλλα. [...]Δημήτρης Φιλιππίδης, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ.

Περιέχονται τα κείμενα:- Χρύσα Μαλτέζου, "Βυζάντιο - Βενετία: μια σχέση αγάπης και μίσος"- Ιουλιανή Χρυστοστομίδου, "Η διείσδυση της δυτικής οικονομικής στη Βυζαντινή αυτοκρατορία"- Πάρις Γουναρίδης, "Η εικόνα των Λατίνων"- Νίκος Γ. Μοσχονάς, "Οι σταυροφορίες· το όραμα και η δράση"- Ταξιάρχης Γ. Κόλιας, "Βυζάντιο και σταυροφορίες: Η διαχείριση της σταυροφορικής κίνησης. Ένα γενικό πλαίσιο".- Μαρία Ντούρου - Ηλιοπούλου, "Η Δ΄ Σταυροφία: Οργάνωση της κίνησης και παρέκκλιση των στόχων"- Κατερίνα Νικολάου, "Οι πρωταγωνιστές της Δ΄ Σταυροφορίας"- Αλκμήνη Σταυρίδου - Ζαφράκα, "Η δυναστική κρίση στο Βυζάντιο"- Ζαχαρίας Ν. Τσιρπανλής, "Η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 κατά τις δυτικές πηγές. Ερμηνευτική προσέγγιση στο ζήτημα της "εκτροπής"".- Τριανταφυλλίτσα Μανιάτη - Κοκκίνη, "Βυζαντινές πηγές για την άλωση του 1204"- Κώστας Γ. Τσικνάκης, "Ο διαμελισμός της αυτοκρατορίας από τους σταυροφόρους"- Ηλίας Γιαρένης, "Τα κράτη της Νίκαιας, της Ηπείρου και της Τραπεζούντας έως το 1230. Δράση, αντιπαραθέσεις, αντοχές και συμβιβασμοί".- Χαράλαμπος Γάσπαρης, "Ο ελληνισμός μετά την άλωση του 1204"- Σπύρος Ν. Τρωιάνος, "Το δίκαιο στα χρόνια της Δ΄ σταυροφορίας. Δυτικές επιδράσεις"- Αθηνά Κόλια - Δερμιτζάκη, "Λεηλασία και μεταφορά λαφύρων και κινητών πολιτισμικών αγαθών στη Δύση"- Στέλιος Λαμπάκης, "Οι ελληνομαθείς λόγιοι στο πλαίσιο των πνευματικών αλληλεπιδράσεων Ανατολής - Δύσης από τον 12ο έως τον 14ο αιώνα"- Αγγελική Πανοπούλου, "Οι συνέπειες της σταυροφορίας στο εκκλησιαστικό πεδίο. Πνευματική δικαιοδοσία, επιρροές και ανατροπές".- Αναστασία Παπαδία - Λάλα, "Τα μετά το 1204. Ιστορικές πραγματικότητες και ιδεολογικές κατευθύνσεις στον ελληνικό χώρο κατά την περίοδο της βενετοκρατίας (13ος - 18ος αιώνες)".- Μαρία Νυσταζοπούλου - Πελεκίδου, "Η τέταρτη σταυροφορία και οι επιπτώσεις στα Βαλκάνια"- Αθανάσιος Κονδύλης, "Χρονολόγιο της Δ΄ σταυροφορίας"

Το έργο αυτό, "η βίβλος του ελληνικού νομικού πολιτισμού":- κωδικοποιεί "τα των Ελλήνων νόμιμα" η "πανελλάνων Νόμον", δηλαδή τον Ηθικόν Νομοκανόνα των Πανελλήνων, αναλλοιώτως, σχεδόν, ισχύοντα μέχρι και σήμερα. - "ενωτίζεται" και καταγράφει, με ενδελεχή επιστημονική τεκμηρίωση δια των ad hoc παραπομπών στις πηγές αντλήσεως των πληροφοριών από την Αγία Γραφή των Ελλήνων (την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία), την "βοώσαν σιωπήν" των μεγαλοφυεστέρων ανδρών της ανθρωπότητος, που πρώτοι συνέλαβαν, προσδιόρισαν και διετύπωσαν κατά τον ενεργέστερο τρόπο τις διαιώνιες και καθολικής ισχύος δικαιικές αρχές και τα νομικά αξιώματα, που συνιστούν τον φέροντα οργανισμό του οικοδομήματος του Δικαίου. - αναδομεί, με το πλούσιο δικαιικό υλικό, που βρίσκεται διάσπαρτο στα ιερά κείμενα των έργων τους και στα περισωθέντα "φθεγγόμενα" θραύσματα των αρχαιελληνικών νομοθεσιών, το Αττικό Δίκαιο, και συγκεκριμένως:-Το Σύνταγμα της Αθηναίων Πολιτείας-Το Ποινικό Δίκαιό ("Φονικόν Νόμον") της-Το Αστικό Δίκαιό της-Το Δικονομικό Δίκαιό της -Το Ναυτικό Δίκαιο-Τους Δικονομικούς Όρους της ανατρέπει και καταρρίπτει το διαχρονικό εξουσιαστικό και ακαδημαϊκό δόγμα περί αμελητέας, αν όχι ανύπαρκτης, συνεισφοράς της Ελληνικής Αρχαιότητος στον Δυτικό Νομικό Πολιτισμό και αποκαθιστά, με συστηματική συγκριτική έρευνα του Ελληνικού και Ρωμαϊκού Δικαίου και του νομικού και πολιτικού πολιτισμού της Ελλάδος και της Ρώμης, αλλά και με την επίκληση και κατάθεση των μαρτυριών και ομολογιών των επιφανεστέρων ανδρών της τελευταίας -ιστορικών, νομοϊστόρων και νομομαθών ιδίως- μιάν αλήθεια άγνωστη η αγνοημένη η θαμμένη!Δηλαδή ότι: Και το Δίκαιο, ως έννοια, ως αξία, ως πραγμάτωση, είναι ευγενές ελληνικό πνευματικό κατόρθωμα και ες αεί δώρημα προς την ανθρωπότητα.

This book is dedicated to all the children who look at these photographs and are moved to think about the lives behind the faces.

Ο Βασίλης Συκάς είναι φωτογράφος ουσίας. Όταν φωτογραφίζει, ο φακός του εστιάζει στο ουσιαστικό, βάζοντας σε παρένθεση τα συμβεβηκότα της ουσίας, όπως τα όρισε ο Αριστοτέλης. Δηλαδή, ασκεί "εποχή", κατά τη μέθοδο του Χούσσερλ, και αφήνει απ' έξω ως αδιάφορα τον χρόνο, τον χώρο, την αιτία, τη σχέση, την ποσότητα. Αυτή η καλλιτεχνική προσέγγιση είναι κατεξοχήν ο τρόπος που οφείλουμε να πλησιάζουμε και να σεβόμαστε τον Μύθο. Γιατί ο Μύθος δεν έχει χρόνο και δεν λογοδοτεί σε καμιά κατηγορία της Λογικής. Σκέφτηκε ποτέ κανείς σοβαρά πόση ήταν η ηλικία της Ελένης στην Σπάρτη; Του Πάριδος; Της Ιφιγένειας; Της Ηλέκτρας; Τα μυθικά πρόσωπα, τα μυθικά μνημεία, αλλά και τα τοπία του Μύθου είναι εκτός χρόνου. Άλλο πράγμα, βέβαια, η επιστημονική του τεκμηρίωση. Ένας αρχαιολόγος μπορεί να προσδιορίσει τον χρόνο ενός ευρήματος. Ένας κριτικός Λογοτεχνίας οφείλει να ανιχνεύσει την ηλικία ενός τραγικού προσώπου με μυθική καταγωγή. Και ένας γεωγράφος ή γεωλόγος να χρονολογήσει ένα γεωλογικό φαινόμενο ή τον ρουν ενός ποταμού ή την ηλικία ενός σεισμογενούς βράχου. Όταν, όμως, τοπία και μνημεία αναπαύονται και είναι αφοπλιστικά διαθέσιμα στην ενατένιση μας, δεν έχουν συμφραζόμενα, πέρα από την καταλυτική τους παρουσία. Είναι φορτισμένα με το μήνυμα τους, με τα ίχνη των γενεών που τα αντίκρυσαν, ποτισμένα με δάκρυα, πόνο και κραυγές αγωνίας, ικεσίας και αναθέματος. Μα και τα τοπία, ιδιαιτέρως, είναι "περπατημένα", αισθάνεσαι, καθώς τα προσεγγίζεις, ότι φυλάνε μυστικά ή αποκαλύπτουν μυστικά εκατομμυρίων ανθρώπων που πέρασαν, έδρασαν, χόρεψαν, πέθαναν και, συχνά, ενταφιάστηκαν ή σάπισαν κάτω από τον ανελέητο ήλιο.Ο Βασίλης Συκάς αυτούς τους αναστεναγμούς, αυτά τα παγωμένα δάκρυα, αυτά τα γόνιμα από ανθρώπινο μόχθο χώματα, αυτές τις εχθρικές ερημιές των τόπων φωτογραφίζει. Όταν πλησιάζει αρχαία μνημεία, ναούς, στάδια, θέατρα, βουλευτήρια, βωμούς, τείχη προσπαθεί να διακρίνει την ανάσα τους και αποτυπώνει τον παλμό τους. Παλμός ενός μνημείου είναι ο ρυθμός του, οτρόπος που ο όγκος του ρουφάει το φως, οι αναλογίες του που παραπέμπουν στη Γεωμετρία και την ιερότητα των πυθαγόρειων αριθμών. [...] Στο ανά χείρας λεύκωμα αφεθείτε στη γοητεία της περιπλάνησης στους τόπους του Μύθου και στη σαγηνευτική ματιά του φωτογράφου, που γνωρίζει με αφοπλιστικό τρόπο να σαγηνεύει (να ψαρεύει δηλαδή) την πεμπτουσία του ελληνικού θαύματος.(από τον πρόλογο του Κώστα Γεωργουσόπουλου)

Μέσα σε 2000 σελίδες άρτιας τυπογραφικής αισθητικής, συμπυκνώνεται όλη η ζωή των αρχαίων Αθηνών από την εποχή του μύθου ως τον Ιουστινιανό. Ο αναγνώστης βρίσκεται μπροστά σε ένα πανόραμα της Αθήνας, όπου -παράλληλα προς τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα- συνεξετάζονται: ο κοινωνικός και πνευματικός βίος, οι καλλιτεχνικές εκφράσεις, η οικονομική δράση, τα δημογραφικά δεδομένα, οι κοινωνικές τάσεις και εντάσεις, οι φιλοσοφικές σχολές, οι επιρροές και οι επιδράσεις. Το μακρύ ιστορικό αυτό οδοιπορικό, που καλύπτει χρονικό άνω των 2000 ετών, γράφτηκε με σκοπό να γνωρίσουν οι κάτοικοι της Αθήνας την ιστορία της "άγνωστης" σ' αυτούς πόλης που κατοικούν. Εκτός από τη δράση του ανθρώπου ο συγγραφέας εκτείνεται και στην εξέταση του χώρου, όχι μόνο ως γεωγραφικού όρου, αλλά ως "ανθρωπογενούς" περιβάλλοντος - γιατί ιστορία δεν έχει μόνο ο άνθρωπος αλλά και ο τόπος μέσα στον οποίο αυτός πλάθει και πλάθεται, δημιουργεί και δημιουργείται. Το τρίτομο αυτό έργο αποτελεί παράλληλα έναν καθρέπτη του χθες για το σήμερα, μια "φωτογραφία" που βοηθάει τον αναγνώστη να γνωρίσει την αρχαία Αθήνα κι έτσι να την αγαπήσει. Πρόκειται για ένα βιβλίο όπου η γλαφυρότητα συμβαδίζει με την επιστημονικότητα και το βαθύ φιλοσοφικό στοχασμό. Για ένα έργο αλήθειας, πνευματικής ευθύνης και λογοτεχνικής σαγήνης, που έλειπε εμφαντικά από την ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία. Το κενό αυτό ακριβώς φιλοδοξεί να καλύψει η ιστορία των Αρχαίων Αθηνών, του Σαράντου Ι. Καργάκου.

Η πρώτη ενότητα του έργου Εισαγωγή στην Ψυχολογία καλύπτει τις Βιολογικές, Αναπτυξιακές και Συμπεριφοριστικές Προσεγγίσεις της Ψυχολογίας, καθώς και τον τομέα της Γνωστικής Ψυχολογίας. Στην ενότητα αυτή περιλαμβάνονται ενδεικτικά κεφάλαια όπως: "Η Επιστήμη της Ψυχολογίας", "Βιολογικές Βάσεις της Συμπεριφοράς", "Ανάπτυξη", "Μάθηση", "Αντίληψη", "Μνήμη", "Σκέψη", "Γλώσσα" κ.λπ.Η δεύτερη ενότητα παρέχει μια ευρεία επισκόπηση του χώρου της Κοινωνικής και Κλινικής Ψυχολογίας. Η παρουσίαση των θεμάτων ισορροπεί επιτυχημένα ανάμεσα στη βασική εισαγωγή και σε μια βαθύτερη εξέταση του χώρου με αναφορές στις ερευνητικές μεθόδους. Το πρώτο μέρος της ενότητας αναφέρεται στην Κοινωνική Ψυχολογία. Ξεκινάει με τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η σκέψη, τα συναισθήματα και η συμπεριφορά των ατόμων επηρεάζονται από την παρουσία των άλλων. Το δεύτερο μέρος της ενότητας αναφέρεται στην Κλινική Ψυχολογία. Αναπτύσσονται οι κυριότερες ψυχοθεραπευτικές σχολές και γίνεται μια συζήτηση σχετικά με την κλινική έρευνα, την ψυχοθεραπευτική πράξη και το μέλλον της.Με το έργο αυτό καλύπτεται πλήρως ένα μεγάλο κενό στο χώρο της ελληνικής βιβλιογραφίας στη σύγχρονη Ψυχολογία, με ένα έργο, μάλιστα, γραμμένο από Έλληνες ψυχολόγους και ειδικά προσαρμοσμένο στις διδακτικές ανάγκες των Ελλήνων φοιτητών.

Η Κωνσταντινούπολη, η Πόλη, η Βασιλεύουσα, θεωρείται εξ ορισμού οικουμενική, κι αποτελεί τη διαχρονική πόλη, που βασιλεύει στην Οικουμένη. Αυτήν την Πόλη των Πόλεων παρουσιάζει από τους βυζαντινούς χρόνους μέχρι τις μέρες μας η αφιερωματική αυτή έκδοση, περιλαμβάνοντας σπάνιο αρχειακό υλικό, σύγχρονη επιτόπια φωτογράφηση της σημερινής της όψης, ενώ περιέχει κείμενα με υπογραφές διακεκριμένων επιστημόνων.Ένα δίγλωσσο λεύκωμα-οδοιπορικό στην ιστορία της Βασιλεύουσας.

Σε αυτό το βιβλίο παρουσιάζεται η ιστορία του Ελληνισμού των παραλίων της Μικρας Ασίας. Σκοπός όμως δεν είναι η παρουσίαση της ζωής μόνο των χιλιάδων Ελλήνων της Σμύρνης, του Μπουρνόβα και του Αϊδινίου, αλλά και των λίγων δεκάδων που έζησαν στους Σαράντα και τη Σταδιά της Μαρμαρίδαςή των πέντε στους Φούρνους της Λυκίας. Βέβαια, η ιστορία του Ελληνισμού των παραλίων θα ήταν ελλιπής, εάν δεν γινόταν έστω και μία σύντομη αναφορά στην περίοδο α) από τις μινωικές και μυκηναϊκές εγκαταστάσεις έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. και β) στη βυζαντινή περίοδο (από τον 4ο αιώνα έως την κατάκτηση από τους Οθωμανούς, περίπου το 1400).Με το όνομα "Μικρά Ασία" ορίζεται η περιοχή, η οποία στα βόρεια βρέχεται από τον Ελλήσποντο, την Προποντίδα και τον Εύξεινο Πόντο, στα δυτικά από το Αιγαίο και στα νότια από τη Μεσόγειο. Το πρόβλημα της οριοθέτησης της Μικράς Ασίας έγκειται στα ανατολικά. [...]

Ο τρίτος τόμος του εγχειριδίου "Βυζαντινοί Ιστορικοί και Χρονογράφοι" (11ος-12ος αι.) πραγματεύεται την ιστοριογραφία από την εποχή των επιγόνων του Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου έως και την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Σταυροφόρους το 1204. Προκειμένου να δοθεί μία πληρέστερη εικόνα των συγγραφέων και των έργων τους, στην συζήτηση συμπεριελήφθησαν επίλεκτα κείμενα, αντιπροσωπευτικά του είδους και των επιλογών που έκαναν στα θέματά τους οι ιστορικοί και οι χρονογράφοι, τα οποία συνοδεύονται από εκτενείς εισαγωγές και σχόλια, σε σχέση πάντα με τα πορίσματα της νεότερης έρευνας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, μέσα από τα κείμενα, ο αναγνώστης μπορεί να σταθεί σε γεγονότα σταθμούς στην ιστορία του Βυζαντίου: επαναστάσεις και εμφύλιες συγκρούσεις, εναλλαγές στον θρόνο, δυναστικές διεκδικήσεις, θρησκευτικές εκκαθαρίσεις, τουρκικός επεκτατισμός στην Μικρά Ασία, πέρασμα και εγκατάσταση των Σταυροφόρων στα εδάφη της βυζαντινής ανατολής τέλος, η Άλωση της Βασιλεύουσας το 1204, με την οποία και κλείνει το βιβλίο. Αντλώντας υλικό και ιδέες μέσα από τις πηγές, ο συγγραφέας σχολιάζει επίσης τα νεοτερικά στοιχεία που συνθέτουν την ιστοριογραφική σκέψη αυτήν την περίοδο, την κριτική που άσκησαν οι ιστορικοί και οι χρονογράφοι στην αυτοκρατορική εξουσία, αλλά και την αμεσότητα της αφήγησής τους, σε συνάρτηση πάντα με το προσωπικό και αυτοβιογραφικό στοιχείο που διατρέχει τις σελίδες του έργου τους.Συνεπώς, η ιστοριογραφία των δύο κρίσιμων αυτών αιώνων για την ιστορία του Βυζαντίου δεν εξαντλείται σε προπαγανδιστικού χαρακτήρα κείμενα, όπως πολλοί νομίζουν ακόμη. Στις σελίδες τους οι ιστορικοί αποτύπωσαν έναν κόσμο που σταδιακά κατέρρεε - έναν κόσμο που στην φθίνουσα πορεία του κυριαρχούνταν από ανομία και διαφθορά σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αλλά τελικά, μόνο σε μία περίοδο κρίσης θεσμών και αξιών θα μπορούσε ο ιστορικός να προβεί σε αξιολογήσεις που έθιγαν ευθέως την αυτοκρατορική εξουσία. Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα κύρια επιχειρήματα του βιβλίου, το οποίο έρχεται να καλύψει ένα κενό στην ελληνική και στην διεθνή βιβλιογραφία

Το βιβλίο "Ψηλαφήματα - αφής μαθήματα" απευθύνεται σε:- εκπαιδευτές, εκπαιδευτικούς Α΄/θμιας, Β΄/θμιας και Ειδικής Αγωγής & Εκπαίδευσης, ακαδημαϊκούς, γονείς, και - σε όσους θέλουν να ασχοληθούν με τον κώδικα Braille και την εκπαίδευση των τυφλών μαθητών, αλλά και σε: - μαθητές δημοτικού, γυμνασίου, λυκείου, και - φοιτητές με ευαισθησία σε θέματα εκπαίδευσης και επικοινωνίας με τυφλά άτομα.Ο κώδικας Braille επινοήθηκε για να διευκολύνει την πρόσβαση των ατόμων με προβλήματα όρασης στον κόσμο της γνώσης. Για έναν βλέποντα εκπαιδευτή η εκμάθηση Braille μπορεί να γίνει περίπλοκη, αν δεν ακολουθηθεί μια διδακτική που θα στηρίζεται σε απλές, κατανοητές και απομνημονευτικές στρατηγικές οι οποίες θα έχουν μόνιμη συγκράτηση.Το βιβλίο αυτό, είναι ένα βοήθημα για την εκμάθηση του ελληνικού κώδικα Braille και του συστήματος Nemeth.Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να παροτρύνει τον αναγνώστη να αγαπήσει το Braille, δουλεύοντας ευχάριστα και ξεκούραστα. Πρωταρχικός μας στόχος είναι να περιορίσουμε το άγχος των απομνημονευτικών διαδικασιών με τις οποίες επιφορτίζεται ο εκπαιδευόμενος. Για να το επιτύχουμε αυτό έχουμε σχεδιάσει απλές τεχνικές απομνημόνευσης και παιγνιώδεις δραστηριότητες με διαφορετικές προσεγγίσεις που αναπτύσσουν στον εκπαιδευόμενο δεξιότητες αντιστοίχισης εξάστιγμων Braille με σύμβολα βλεπόντων. Περιέχει:- Όλα τα εξάστιγμα του ελληνικού αλφάβητου - Δίψηφα φωνήεντα & Συνδυασμούς - Σημεία στίξης - Βοηθητικά εξάστιγμα - Σύστημα ΜΕΝΕΪΔΗ & Nemeth - Παιγνιώδεις δραστηριότητες, στρατηγικές, ασκήσεις - Οδηγίες για χρήση πινακίδας, μηχανής Perkins & WinBraille σε Η/Υ - Χρήσιμες ιστοσελίδες για την εκπαίδευση μαθητών με τύφλωση

Πώς ο άνθρωπος είναι ικανός να αντιλαμβάνεται, να μαθαίνει και να σκέπτεται;Γιατί, παραδείγματος χάρη, θυμόμαστε κάποιον που γνωρίσαμε πριν από χρόνια, αλλά ξεχνάμε το υλικό που μάθαμε σε κάποιο μάθημα αμέσως μετά τις εξετάσεις;Το εγχειρίδιο της γνωστικής ψυχολογίας που κρατάτε στα χέρια σας θα σας βοηθήσει να εξετάσετε όλα τα παραπάνω , αλλά και πολλά άλλα ερωτήματα. Ο αναλυτικός και συστηματικός τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου Robert J. Sternberg προσεγγίζει τα διάφορα ζητήματα της γνωστικής ψυχολογίας και η ταυτόχρονη εξέταση πραγματικών μελετών και πρακτικών εφαρμογών που δείχνουν πόσο σημαντική είναι η μελέτη της γνωστικής ψυχολογίας για τη ζωή του ανθρώπου, θα σας βοηθήσουν όχι μόνο να γίνετε γνώστες των κυρίων ζητημάτων της γνωστικής ψυχολογίας, αλλά και να μάθετε πώς να σκέπτεστε γι' αυτά τα ζητήματα.Ο Sternberg μιλάει με εξαιρετική σαφήνεια και με ιδιαίτερα προσιτό τρόπο για τη φύση της γνωστικής ψυχολογίας, την προσοχή και τη συνείδηση, την αντίληψη, τη μνήμη, την αναπαράσταση της γνώσης, τη γλώσσα, τη λύση προβλημάτων κα τη δημιουργικότητα, τη λήψη αποφάσεων και τη λογική σκέψη, τη γνωστική ανάπτυξη και τη νοημοσύνη.

Το βιβλίο "Ζητήματα πολιτιστικής διαχείρισης" του ακαδημαϊκού Γ.Π. Λάββα αποτελεί ένα από τα οράματά του που δεν πρόλαβε ο ίδιος να ολοκληρώσει. Αποσκοπεί με τρόπο εύληπτο και επιστημονικά τεκμηριωμένο να παραδώσει στους νεότερους τα διδάγματα των δύο νέων επιστημονικών κλάδων, της Διαχείρισης των Μνημείων και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.Η διάρθρωση των κεφαλαίων ακολουθεί σε γενικές γραμμές τους βασικούς άξονες των μαθημάτων του, από την αποσαφήνιση όρων, εννοιολογικών και ιδεολογικών προσδιορισμών, στην αναλυτική επισκόπηση επιμέρους θεμάτων και περιπτωσιολογικών μελετών. Αναλυτικότερα, τα κεφάλαια περιέχουν: λέξεις κλειδιά, ανάπτυξη υποκεφαλαίων από δημοσιευμένα ή αδημοσίευτα κείμενα του Γ.Π. Λάββα, μελέτες περίπτωσης, προτάσεις από τους επιμελητές της έκδοσης για περαιτέρω μελέτη και έρευνα από τον αναγνώστη και εργογραφία του Γ.Π. Λάββα.Η αποβιομηχάνιση των περιοχών στη σύγχρονη μετά-πολη, η εξέλιξη ιστορικών κέντρων σε πολιτιστικά αξιοθέατα και η εμφάνιση νέων τουριστικών αξιοθέατων (θεματικά πάρκα) και μουσείων (μνημείων/τοπόσημων) για την πόλη δημιουργούν προοπτικές, αλλά και προκλήσεις, τις οποίες η επιστήμη της Διαχείρισης της Κληρονομιάς καλείται να αντιμετωπίσει με τεκμηριωμένο τρόπο θεώρησης και δράσης.

Το Πέρα, η "πέραν του άστεως" ακραιφνώς ευρωπαϊκή πολιτεία, το πλουτοφόρο τρίστρατο της Προποντίδας, παρουσιάζεται εδώ σε μια διαχρονική ανασκόπηση με κορύφωση την περίλαμπρη εποχή του τέλους του 19ου αιώνα και του αρχών του 20ού αιώνα που κατέληξε μετά τις μεταρρυθμίσεις του Tanzimat σε εξάρθρωση της άρχουσας τάξης. Μέσα από την ενάργεια ενός σπάνιου φωτογραφικού υλικού αποτυπώνεται η σημερινή εικόνα της περιοχής, με τα εγκαταλελειμμένα εκλεκτικιστικά κτίσματα που φέρουν τη σφραγίδα του λαμπρού παρελθόντος τους.

Το εισαγωγικό αυτό εγχειρίδιο παρουσιάζει μια θεώρηση της ψηφιακής σχεδίασης σε επίπεδο συστήματος, και προσφέρει τα εργαλεία που χρειάζεται ο σπουδαστής για να κατανοήσει, να αναλύσει και να σχεδιάσει ψηφιακά συστήματα. Δεν περιορίζεται στη σχεδίαση απλών συνδυαστικών και ακολουθιακών υπομονάδων, αλλά δείχνει επίσης πώς χρησιμοποιούνται αυτές οι υπομονάδες για την κατασκευή σύνθετων συστημάτων.Καλύπτει όλα τα θεμελιώδη γνωστικά στοιχεία που απαιτούνται για την κατανόηση της σύγχρονης σχεδιαστικής πρακτικής, μεταξύ των οποίων:- η σχεδίαση και η ανάλυση συνδυαστικών και ακολουθιακών υπομονάδων- η σύνθεση συνδυαστικών και ακολουθιακών υπομονάδων- η διαμέριση δεδομένων και ελέγχου- η κατάτμηση και η σύνθεση μηχανών πεπερασμένων καταστάσεων- οι προδιαγραφές διεπαφών- ο χρονισμός συστήματος- ο συγχρονισμόςΔιδάσκει κωδικογράφηση Verilog με τρόπο ο οποίος εξασφαλίζει υψηλή παραγωγικότητα και ευκολία συντήρησης, και επιτρέπει στον σχεδιαστή να απαλλαγεί από μεγάλο μέρος των πιο ανιαρών εργασιών αναθέτοντάς τες σε εργαλεία CAD.Καλύπτει τις θεμελιώδεις έννοιες της λογικής σχεδίασης, παρουσιάζοντας μια αποδοτική μέθοδο για τη σχεδίαση συνδυαστικής λογικής και μηχανών καταστάσεων, τόσο χειρωνακτικά όσο και με χρήση σύγχρονων εργαλείων CAD.Το βιβλίο παρουσιάζει μια πλήρη εισαγωγή στην ψηφιακή σχεδίαση μέσα από ακριβείς και σαφείς εξηγήσεις, εκτενή παραδείγματα, και online αρχεία κώδικα Verilog. Το υλικό διδασκαλίας συμπληρώνεται με διαφάνειες διαλέξεων και εργαστήρια. Χωρίς καμία προαπαιτούμενη γνώση των ψηφιακών εννοιών, το εγχειρίδιο αυτό είναι ιδανικό για προπτυχιακά μαθήματα ψηφιακής σχεδίασης που θα εξοικειώσουν τους σπουδαστές με τη σύγχρονη ψηφιακή πρακτική.

Το βιβλίο αυτό, γραμμένο από έναν γνωστό αρχιτέκτονα με τεράστια πείρα πάνω στα σχετικά θέματα, έρχεται να καλύψει την αισθητή έλλειψη κατάλληλων εκδόσεων για τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική στην ελληνική βιβλιογραφία, ισορροπώντας ανάμεσα στην εξειδικευμένη γνώση και στην ανάγκη κατανόησης του θέματος από το ευρύτερο κοινό. Στόχος του βιβλίου είναι να δείξει, με όσο γίνεται πιο απλό τρόπο, δύο σημαντικά πράγματα, τα οποία συχνά παρεξηγούνται: Πρώτο, ότι το ζήτημα της «οικο-λογικής» δόμησης δεν είναι ένας ακόμα «-ισμός» της μόδας, αλλά κάτι πολύ πιο μόνιμο και ουσιαστικό. Δεύτερο, ότι η αρχιτεκτονική είναι ενιαία και αδιαίρετη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε είδους αρχιτεκτονική είναι αναγκαστικά και αειφόρος. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζεται η ιδιαίτερη οπτική γωνία του αρχιτέκτονα στα ζητήματα του βιοκλιματικού σχεδιασμού και η πλούσια σχέση της παράδοσης με τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική. Ακολουθεί το κύριο μέρος, χωρισμένο σε δέκα επιμέρους "Λόγους", όπου εξετάζεται διεξοδικά καθεμιά από τις βασικές αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής. Tα κείμενα συνοδεύει εικονογράφηση από ελληνικά και ξένα παραδείγματα.

Το βιβλίο "Αναπαραστάσεις της ιστορίας: Η δεκαετία του 1940 μέσα από τα αρχεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού", περιέχει πλήθος ανέκδοτο υλικό από το ιστορικό και φωτογραφικό αρχείο του ΔΕΣ, τόσο για την περίοδο της Κατοχής (1941-1944) όσο και για τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (1945-1950). Σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, μέχρι το Μάρτιο του 1945 που ο EΣΔ παρέδωσε τις αρμοδιότητές του στην ελληνική κυβέρνηση, σημαντική ήταν η συνεισφορά του στον επισιτισμό του ελληνικού λαού. Το βιβλίο αναφέρεται σε θέματα όπως η πείνα, οι διωγμοί των Εβραίων, οι πρόσφυγες, το ολοκαύτωμα στο Δίστομο και οι καταστροφές χωριών. Από το Μάιο του 1947 ο ΔΕΣ, σε συμφωνία με την κυβέρνηση, ανέλαβε να μεταφέρει βοήθεια στους κρατούμενους του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Οι εκπρόσωποι του ΔΕΣ επισκέφτηκαν τις εξορίες (Χίος, Τρίκερι, Αϊ Στράτης), τα στρατόπεδα του ΓΕΣ, έκαναν 51 επισκέψεις σε φυλακές, καθώς και στα Γιούρα και στη Μακρόνησο και συνέταξαν εκθέσεις -οι οποίες συνοδεύονται από φωτογραφίες- από τους χώρους εγκλεισμού, καθώς και από τους καταυλισμούς των προσφύγων. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτελούν οι έγκλειστοι ανήλικοι, αλλά και οι Παιδοπόλεις της βασίλισσας. Τέλος, το 1948 ο ΔΕΣ επιφορτίστηκε από τον ΟΗΕ να συμβάλει στον επαναπατρισμό των παιδιών που είχαν μετακινηθεί από την Ελλάδα στις ανατολικές χώρες. Στο βιβλίο περιέχονται -με φωτογραφίες- οι έξι αποστολές παιδιών από τη Γιουγκοσλαβία και κλείνει με ένα ταξίδι στις Πρέσπες που αφορά την προσαρμογή(;) των επαναπατρισμένων στα χωριά τους.