Brainfood

Αν μπορείς να κρατάς τα λογικά σου όταν όλοι γύρω σου τα έχουν χαμένα και ρίχνουν το φταίξιμο σ’ εσένα… Επιβλητικό μέσα στην απλότητα και τη συντομία του, το Αν του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ αποτελεί μια ανάγλυφη υπενθύμιση ότι πολλές φορές στη ζωή ο θρίαμβος απέχει ελάχιστα από την καταστροφή, δίχως αυτό να σημαίνει πως ο καθένας μας δεν μπορεί να αντιμετωπίζει αμφότερα με επίγνωση και αξιοπρέπεια, μαθαίνοντας από τα πάντα. Το ποίημα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1910, ως μέρος της συλλογής φανταστικών ιστοριών Rewards and Fairies· δεκαετίες αργότερα, το 1995, το Αν αναδείχτηκε κατόπιν ψηφοφορίας ως το πιο αγαπημένο ποίημα ολόκληρης της βρετανικής λογοτεχνίας. Ο Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, ο συγγραφέας του Βιβλίου της ζούγκλας, του Κιμ, του Ανθρώπου που θα γινόταν βασιλιάς και του Αν κατόρθωσε με το αδιαμφισβήτητο αφηγηματικό του ταλέντο να αποτυπώσει μια ολόκληρη εποχή, αυτή των ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών που σε λίγα χρόνια θα αποτελούσαν παρελθόν. Η συγγραφική του φήμη εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο τον κόσμο. Το 1907 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας – ήταν ο πρώτος αγγλόφωνος συγγραφέας που κέρδισε το βραβείο και παραμένει ως σήμερα ο νεαρότερος αποδέκτης του. Δυτική σκέψη και ανατολική φιλοσοφία, φλεγματική χιουμοριστική γραφή και θεμελιώδη δοκίμια, διαχρονική ποίηση και αθάνατη μικρή πεζογραφία, κείμενα που σφράγισαν την εποχή τους και εξακολουθούν να διαβάζονται παντού: αυτή είναι η σειρά «Επίλεκτα» των εκδόσεων Οξύ.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Όταν η σύζυγος του επιφανούς πολιτικού Γκίλμπερτ Κλάντον πεθαίνει ξαφνικά, αφήνει όλα της τα πράγματα τακτοποιημένα και στη θέση τους. Εκείνος τα επιθεωρεί συγκινημένος και ξεφυλλίζει αφηρημένα το ημερολόγιό της, καθώς ετοιμάζεται για μια τυπική συνάντηση με την αφοσιωμένη της βοηθό. Όμως αυτό που πρόκειται να μάθει θ’ αλλάξει όλα όσα νόμιζε πως ήξερε για τη γυναίκα του και την κοινή ζωή τους… Μέσα στη μικρή έκταση αυτού του σύντομου διηγήματος, η αλάνθαστη πένα της Βιρτζίνια Γουλφ κεντάει έναν ολοκληρωμένο στοχασμό για τις βεβαιότητες που πολλές φορές τυφλώνουν και τις αθέατες επιθυμίες που κρύβονται πάντα ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ Εξέχουσα εκπρόσωπος του μοντερνισμού στη λογοτεχνία, η Βιρτζίνια Γουλφ (1882-1941) έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, πρωτοποριακά δοκίμια και κριτικές για την ιστορία της λογοτεχνίας, τη θεωρία της τέχνης, τη γυναικεία γραφή, την αντίληψη και την ουσία, την πολιτική και την εξουσία του φύλου. Η κλονισμένη ψυχική της υγεία –μετά τους διαδοχικούς θανάτους της μητέρας, του πατέρα και του ενός αδελφού της σε νεαρή ηλικία– την ταλαιπώρησε ωστόσο σε όλη τη διάρκεια της ζωής της και σε ηλικία 59 ετών, αμφιβάλλοντας για το έργο της και νιώθοντας ανήμπορη να γράψει άλλο, αυτοκτόνησε βουλιάζοντας στο ποτάμι πίσω από το σπίτι της. https://issuu.com/brainfood/docs/_dd74c54d6564ce?fr=xKAE9_zMzMw

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ Σ’ αυτό το απολαυστικό µικρό δοκίµιο, ο Σοπενχάουερ αναλύει µια σειρά από τεχνάσµατα που µπορεί να βοηθήσουν κάποιον να επικρατήσει σε µια αντιπαράθεση, ανεξάρτητα από το αν έχει δίκιο ή άδικο και ανεξάρτητα από την ουσία του ζητήµατος. Οι σοφιστείες και οι παραπλανητικές µέθοδοι που ανερυθρίαστα προτείνει ο µεγάλος φιλόσοφος προκαλούν συχνά το χαµόγελο του αναγνώστη. Φτάνοντας όµως στην κατακλείδα του κειμένου, αντιλαµβάνεται κανείς πως ό,τι προηγήθηκε µοιάζει εντέλει περισσότερο µε άσκηση ειρωνείας και έχει σκοπό να λειτουργήσει προειδοποιητικά: «Μετά βίας ένας στους εκατό ανθρώπους είναι άξιος να αντιπαρατεθείτε µαζί του. Τους υπόλοιπους αφήστε τους να λένε ό,τι θέλουν –οι πάντες έχουν άλλωστε δικαίωµα στη βλακεία». Το Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΟΞΥ.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Υπάρχει άραγε πολυτιμότερο αγαθό από τον χρόνο που (δεν) έχουμε στη διάθεσή μας; Στο Περί της συντομίας του βίου, ένα κείμενο που μοιάζει απίστευτο ότι γράφτηκε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, ο εξέχων στωικός φιλόσοφος Σενέκας, αντλώντας από την επικούρεια, την πλατωνική και την κυνική φιλοσοφία, μας υπενθυμίζει πόσο απλό αλλά και πόσο σπάνιο είναι να ζεις στ’ αλήθεια, μακριά από περιττές έγνοιες και ψεύτικες ανάγκες. Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ Ο Σενέκας (Λεύκιος Ανναίος Σενέκας, περ. 4 π.Χ.–65 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος φιλόσοφος, συγγραφέας και πολιτικός, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Στωικισμού. Υπήρξε παιδαγωγός και σύμβουλος του αυτοκράτορα Νέρωνα και άσκησε μεγάλη επιρροή στη ρωμαϊκή διανόηση. Τα έργα του εστιάζουν στην ηθική, την αυτοκυριαρχία, τη διαχείριση των παθών και την τέχνη τού να ζει κανείς καλά. https://issuu.com/brainfood/docs/_5b2ff2a50a516a?fr=xKAE9_zMzMw

ΤΟ ΑΝΟΙΚΕΙΟ Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ στη σειρά Επίλεκτα! Το ανοίκειο είναι εκείνο το είδος του τρομακτικού το οποίο ανάγεται σε κάτι που ήταν κάποτε πολύ γνωστό και για πολύ καιρό οικείο. Ο πολυγραφότατος και επιδραστικός νευρολόγος, θιασώτης της ψυχανάλυσης και ρηξικέλευθος αναλυτής, Ζίγκμουντ Φρόιντ, τιμάται μέσα από μια νέα κυκλοφορία των Εκδόσεων Οξύ, από τη σειρά Επίλεκτα. Συνεχίζοντας την εξερεύνησή του στα βάθη του ανθρώπινου μυαλού, ο πατέρας της ψυχανάλυσης εξετάζει σ’ αυτό εδώ το σύντομο, αλλά ιδιαίτερα επιδραστικό δοκίμιο την αίσθηση του ανοίκειου, που «χωρίς αμφιβολία ανήκει στη σφαίρα του τρομακτικού, αυτού που προκαλεί ανησυχία και φόβο», αλλά συγχρόνως δεν μας είναι απαραίτητα άγνωστη ή εντελώς καινούργια. Αντλώντας πλήθος παραδειγμάτων από τη λογοτεχνία και την πραγματικότητα (από τον Ηρόδοτο μέχρι τον Ε.Τ.Α. Χόφμαν, συγγραφέα του Καρυοθραύστη, και από ελάσσονες παιδικές αναμνήσεις μέχρι την απότομη ανάκληση πολιτισμικά ξεπερασμένων τρόπων σκέψης), ο Φρόιντ βρίσκει ξανά τον τρόπο να μας ξεναγήσει σε κρυφές γωνιές του ίδιου μας του νου που συχνά δυσκολευόμαστε μέχρι και να τις αναγνωρίσουμε.   Βιογραφία συγγραφέα: Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, ένα από τα πιο λαμπρά όσο και αμφιλεγόμενα μυαλά του 20ού αιώνα, γεννήθηκε στο Φράιμπεργκ της τότε Αυστριακής Αυτοκρατορίας το 1856. Σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και νευρολογία στο Παρίσι και από το 1886 άρχισε να εξειδικεύεται σε νευρικές και εγκεφαλικές διαταραχές, ώσπου η έρευνά του τον οδήγησε στη δημιουργία μιας εντελώς νέας ιατρικής μεθόδου για την κατανόηση της ανθρώπινης προσωπικότητας, γνωστής και ως ψυχανάλυση. Καθηγητής νευροπαθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης από το 1902, ο Φρόιντ συνέχισε το έργο του παρά τις σφοδρές αντιδράσεις του ιατρικού κόσμου για πολλές από τις θεωρίες του. Το 1938 έφυγε από την Αυστρία διωγμένος από τους ναζί και πέθανε την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο, έχοντας διαγνωστεί με καρκίνο ήδη από το 1923.