ianos.gr

“Το τραγούδι των Κολοκοτρωναίων”. Λάμπει ο ήλιος στα βουνά, λάμπει και στα λαγκάδια, έτσι λάμπει κι η κλεφτουριά οι Κολοκοτρωναίοι, πόχουν τ’ ασήμια τα πολλά, τις ασημένιες πάλγες. οπού δεν καταδέχονται τη γης να την πατήσουν. Καβάλα παν στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε, καβάλα παίρν’ αντίδερο απ’ του παπά το χέρι. Ρίχνουν φλωριά στην Παναγιά, φλωριά και στους αγίους και στον αφέντη το Χριστό τις ασημένιες πάλγες…

Η ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΒΙΕΝΝΗ 1796-1797

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΔΕΣΠΟΤΕΙΑ

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, κυκλοφορεί το θεμελιώδες έργο της ελληνικής ιστοριογραφίας "Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης" σε 4 τόμους, σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και για πρώτη φορά με μεταγραφή στη νέα ελληνική γλώσσα.Αυτή την εβδομάδα ο τρίτος τόμος του έργου αναφοράς που φωτίζει τα γεγονότα, τα πρόσωπα, αλλά και γνωστές και άγνωστες πτυχές της Επανάστασης.Η αποτύπωση των γεγονότων του Αγώνα από την έναρξη της Επανάστασης, μέχρι την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους όπως τα βίωσε ο ιστορικός και φιλέλληνας Φίνλεϋ, αγωνιζόμενος, στο πλευρό των Ελλήνων.Μία ιστορική, πολιτική και κοινωνιολογική προσέγγιση των γεγονότων, με τη μοναδική μεταφραστική πένα του Παπαδιαμάντη.Τα προεπαναστατικά χρόνια, η προετοιμασία και η έναρξη της Επανάστασης, ο Αγώνας, οι ξένες δυνάμεις, η ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους και η δημιουργία Συντάγματος.Οι τέσσερις πολυτελείς εκδόσεις του έργου συνοδεύονται από πλούσια εικονογράφηση, αντλημένη από σημαντικές συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, της Εθνικής Πινακοθήκης, το Ιδρυμα Λασκαρίδη και άλλα.

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, κυκλοφορεί το θεμελιώδες έργο της ελληνικής ιστοριογραφίας "Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης" σε 4 τόμους, σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και για πρώτη φορά με μεταγραφή στη νέα ελληνική γλώσσα.Αυτή την εβδομάδα ο τρίτος τόμος του έργου αναφοράς που φωτίζει τα γεγονότα, τα πρόσωπα, αλλά και γνωστές και άγνωστες πτυχές της Επανάστασης.Η αποτύπωση των γεγονότων του Αγώνα από την έναρξη της Επανάστασης, μέχρι την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους όπως τα βίωσε ο ιστορικός και φιλέλληνας Φίνλεϋ, αγωνιζόμενος, στο πλευρό των Ελλήνων.Μία ιστορική, πολιτική και κοινωνιολογική προσέγγιση των γεγονότων, με τη μοναδική μεταφραστική πένα του Παπαδιαμάντη.Τα προεπαναστατικά χρόνια, η προετοιμασία και η έναρξη της Επανάστασης, ο Αγώνας, οι ξένες δυνάμεις, η ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους και η δημιουργία Συντάγματος.Οι τέσσερις πολυτελείς εκδόσεις του έργου συνοδεύονται από πλούσια εικονογράφηση, αντλημένη από σημαντικές συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, της Εθνικής Πινακοθήκης, το Ιδρυμα Λασκαρίδη και άλλα.

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, κυκλοφορεί το θεμελιώδες έργο της ελληνικής ιστοριογραφίας "Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης" σε 4 τόμους, σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και για πρώτη φορά με μεταγραφή στη νέα ελληνική γλώσσα.Αυτή την εβδομάδα ο τρίτος τόμος του έργου αναφοράς που φωτίζει τα γεγονότα, τα πρόσωπα, αλλά και γνωστές και άγνωστες πτυχές της Επανάστασης.Η αποτύπωση των γεγονότων του Αγώνα από την έναρξη της Επανάστασης, μέχρι την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους όπως τα βίωσε ο ιστορικός και φιλέλληνας Φίνλεϋ, αγωνιζόμενος, στο πλευρό των Ελλήνων.Μία ιστορική, πολιτική και κοινωνιολογική προσέγγιση των γεγονότων, με τη μοναδική μεταφραστική πένα του Παπαδιαμάντη.Τα προεπαναστατικά χρόνια, η προετοιμασία και η έναρξη της Επανάστασης, ο Αγώνας, οι ξένες δυνάμεις, η ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους και η δημιουργία Συντάγματος.Οι τέσσερις πολυτελείς εκδόσεις του έργου συνοδεύονται από πλούσια εικονογράφηση, αντλημένη από σημαντικές συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, της Εθνικής Πινακοθήκης, το Ιδρυμα Λασκαρίδη και άλλα.

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821, το θεμελιώδες έργο της ελληνικής ιστοριογραφίας, "Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης" σε 4 τόμους, σε μετάφραση Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και για πρώτη φορά με μεταγραφή στη νέα ελληνική γλώσσα.Αυτή την εβδομάδα ο τρίτος τόμος του έργου αναφοράς που φωτίζει τα γεγονότα, τα πρόσωπα, αλλά και γνωστές και άγνωστες πτυχές της Επανάστασης.Η αποτύπωση των γεγονότων του Αγώνα από την έναρξη της Επανάστασης, μέχρι την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους όπως τα βίωσε ο ιστορικός και φιλέλληνας Φίνλεϋ, αγωνιζόμενος, στο πλευρό των Ελλήνων.Μία ιστορική, πολιτική και κοινωνιολογική προσέγγιση των γεγονότων, με τη μοναδική μεταφραστική πένα του Παπαδιαμάντη.Τα προεπαναστατικά χρόνια, η προετοιμασία και η έναρξη της Επανάστασης, ο Αγώνας, οι ξένες δυνάμεις, η ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους και η δημιουργία Συντάγματος.Οι τέσσερις πολυτελείς εκδόσεις του έργου συνοδεύονται από πλούσια εικονογράφηση, αντλημένη από σημαντικές συλλογές του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, της Εθνικής Πινακοθήκης, το Ιδρυμα Λασκαρίδη και άλλα.

Μια νέα πολυτελής έκδοση τουΘούριου του Ρήγα Φεραίου. Ὡς πότε παλληκάρια νὰ ζοῦμεν στὰ στενά,Μονάχοι σὰν λιοντάρια, σταῖς ράχαις στὰ βουνά;Σπηλιαῖς νὰ κατοικοῦμεν, νὰ βλέπωμεν κλαδιά,Νὰ φεύγωμ’ ἀπ’ τὸν Κόσμον, γιὰ τὴν πικρὴ σκλαβιά.Νὰ χάνωμεν ἀδέλφια, Πατρίδα, καὶ Γονεῖς,Τοὺς φίλους, τὰ παιδιά μας, κι’ ὅλους τοὺς συγγενεῖς.

Μια νέα πολυτελής έκδοση του λόγου που εκφώνησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην Πνύκα για τη νεολαία της εποχής.Παιδιά μου!Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα,ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαιἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πώς πίστευε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πως μπορούσε να διορθωθεί το ΡωμέικοΕίπε μια φορά στον Ιωάννη Καποδίστρια:«Μου χάλασες την Ελλάδα».«Γιατί;» του απεκρίθη εκείνος.«Γιατί έπρεπε να το κάνεις 5 φράγκικο και 15 να το αφήσεις τούρκικο, μετά 20 έτη να το κάνεις 10 φράγκικο και να το αφήσεις 10 τούρκικο, και πάλι μετά 20 έτη να το κάνεις 15 φράγκικο και να το αφήσεις 5 τούρκικο, ώστε μετά 20 άλλους τόσους χρόνους να γίνει όλο φράγκικο.

Στη μελέτη αυτή για τον Πούσκιν και την Ελληνική Επανάσταση,δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα σε θέματα, όπως η αρχική αντίδρασητου Ρώσου ποιητή στο εγχείρημα του Υψηλάντη στις ΠαραδουνάβιεςΗγεμονίες, η καταγραφή των κατορθωμάτων των Ελλήνων σταλογοτεχνικά του έργα, η απογοήτευσή του και σκεπτικισμός τουαπέναντι στους Έλληνες, προϊόντα της αποτυχίας της ελληνικήςεξέγερσης στις Ηγεμονίες.

Η Επανάσταση του 1821 αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα από τα κορυφαία γεγονότα της ένδοξης ελληνικής ιστορίας. Ανάμεσα στους χιλιάδες Έλληνες αγωνιστές, επώνυμους ή ανώνυμους, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον Αγώνα, ξεχωρίζει αδιαμφισβήτητα ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο «Γέρος του Μοριά». Ο Αρχιστράτηγος της Επανάστασης έβαλε πολλάκις τη σφραγίδα του στην επιτυχία της Εθνεγερσίας με τις σπουδαίες στρατηγικές και τις κομβικές αποφάσεις του υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες και απέναντι σε πολύ ισχυρότερους αντιπάλους. Η Άλωση της Τριπολιτσάς, το Έπος στα στενά των Δερβενακίων και ο πόλεμος φθοράς εναντίον του Ιμπραήμ αποτελούν ορισμένα από τα κορυφαία επιτεύγματά του. Μάλιστα τα κατορθώματά του αυτά είναι ακόμη σπουδαιότερα, αν αναλογιστούμε πως δεν ηγείτο τακτικού στρατού, αλλά άτακτων στρατιωτικών σωμάτων, αποτελούμενων από πρώην κλέφτες και αρματωλούς. Στο επιστημονικό πεδίο της διοίκησης επιχειρήσεων είναι σύνηθες το φαινόμενο να χρησιμοποιείται το παράδειγμα επιτυχημένων διοικητικών στελεχών ως μελέτη περίπτωσης για την εξαγωγή χρήσιμων θεωριών ή βέλτιστων πρακτικών που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν από όλους τους επιχειρηματίες και μάνατζερ. Πιστεύω ακράδαντα πως ακολουθώντας αυτή τη φιλοσοφία μπορούμε να λάβουμε σπουδαία μαθήματα από τον αυθεντικό αρχιστράτηγο της Επανάστασης, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Το παρόν βιβλίο, επιχειρεί να εξετάσει συνολικά τη σταδιοδρομία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα. Ειδικότερα, παρουσιάζει τις αποφάσεις, τις στρατηγικές, τις τακτικές και τις ενέργειες του σπουδαίου στρατηγού, επιχειρώντας να τις συσχετίσει με τις σύγχρονες θεωρίες της διοίκησης επιχειρήσεων, της ηγεσίας, της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού, της διαχείρισης κρίσεων κα. με απώτερο σκοπό τη διαμόρφωση ενός οδικού χάρτη επιτυχίας για τον μάνατζερ, το στέλεχος και τον επιχειρηματία του σήμερα.

Το βιβλίο θα δώσει την ευκαιρία να γνωρίσουμε έναν άλλο Μακρυγιάννη. Το βιβλίο αυτό είναι η ιστορία της ψυχής του. Η θρησκευτικότητα του Μακρυγιάννη έχει πολύ μεγάλη σημασία, θαέλεγα αποφασιστική, για να τον κατανοήσουμε σε μια εκδήλωση του εσωτερικού πνευματικού του βίου έξω από τον οποίο κάθε προσπάθεια να τον γνωρίσουμε σε βάθος παραμένει μάταιη.

Πρώτη δημοσίευση μιας ραδιοφωνικής συνομιλίας του Κ. Θ. Δημαρά με τον Φίλιππο Ηλιού. Η εκπομπή, με τίτλο «Η ιδεολογική προπαρασκευή της Επανάστασης» μεταδόθηκε τον Μάρτιο του 1982 στο πλάισιο του κύκλου των επιμορφωτικών και ενημερωτικών εκπομπών του Α΄ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας για την επέτειο του 1821. Το ηχογραφημένο τεκμήριο διασώζεται στο αρχείο του Γιώργου Ζεβελάκη «Φωνές»)Πρώτη δημοσίευση μιας ραδιοφωνικής συνομιλίας του Κ. Θ. Δημαρά με τον Φίλιππο Ηλιού. Η εκπομπή, με τίτλο «Η ιδεολογική προπαρασκευή της Επανάστασης» μεταδόθηκε τον Μάρτιο του 1982 στο πλάισιο του κύκλου των επιμορφωτικών και ενημερωτικών εκπομπών του Α΄ Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας για την επέτειο του 1821. Το ηχογραφημένο τεκμήριο διασώζεται στο αρχείο του Γιώργου Ζεβελάκη «Φωνές»)

Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη είχε για τους Έλληνες λίαν επωφελή αποτελέσματα. Πρώτον, τόνωσε το θάρρος των νησιωτών, οι οποίοι μη δυνάμενοι να πολεμήσουν εκ παρατάξεως τον τουρκικό στόλο είδαν πιά ότι έχουν στα χέρια τους ένα φοβερό όπλο, τα πυρπολικά, τα οποία οι Τούρκοι φοβούντο και δεν είχαν τρόπο να τα αντιμετωπίσουν.Δεύτερον, κατατρόμαξε τους φιλοτούρκους της Ευρώπης, οι οποίοι φαντάζονταν ως επικειμένη την καταστολή της Επαναστάσεως και την χαρακτήριζαν ως κούφιο και απονενοημένο εγχείρημα. Τουναντίον, εξύψωσε τον ενθουσιασμό των Φιλελλήνων εγκαρδιώνοντάς τους να ενεργήσουν υπέρ των επαναστατών.Η πυρπόληση, επίσης, υπήρξε πράξη εκδικήσεως για την σφαγή της Χίου.Αναπτέρωσε τις ελπίδες των αγωνιζομένων Ελλήνων υπέρ της αισίας εκβάσεως του Αγώνος και τόνωσε την Επανάσταση η οποία ήταν ακόμα στις αρχές της. Οι δε ευσεβείς επαναστάτες, στην πυρπόληση διείδαν τον δάκτυλο της Θείας Προνοίας, η οποία δεν θα τους εγκατέλειπε.Ανατύπωση της σπάνιας έκδοσης του 1925.

Η ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1821-1828 ΤΟΜΟΣ Δ

Η ΠΡΩΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

ETIENNE-MARIN BAILLY ΕΝΑΣ ΣΑΙΝΣΙΜΟΝΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΚΩΝ

Η Επανάσταση του 1821 αποτελεί το σημαντικότερο γεγονός της νεοελληνικής ιστορίας, σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης για τους μετέπειτα εθνικούς αγώνες.Στο βιβλίο αυτό καταβάλλεται προσπάθεια να δοθεί μια όσο το δυνατόν πιο σφαιρική εικόνα της Επανάστασης με την καταγραφή ανά μέρα του έτους των σημαντικότερων γεγονότων. Αν και στο επίκεντρο βρίσκονται τα πολεμικά γεγονότα και οι ηγετικές φυσιογνωμίες, δεν παραγνωρίζεται η σημασία της συμμετοχής όλων των δυνάμεων του έθνους, ενός έθνους αποφασισμένου να κατακτήσει, με κάθε τίμημα και σε πείσμα οποιωνδήποτε εμποδίων, την ελευθερία του.4 ΑΠΡΙΛΙΟΥΤι είχες, Γιάννη…1827: Η επί των Εθνικών Λογαριασμών Επιτροπή, που είχε συγκροτηθεί για να ελέγξει τα οικονομικά του επαναστατημένου έθνους, στέλνει στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση όλα τα σχετικά με τους εθνικούς λογαριασμούς. Μεταξύ άλλων, έγραφε και τα εξής: «Η Επιτροπή, παρατηρήσασα ότι τα Εθνικά Κατάστιχα είναι νοθευμένα και πλήρη από καταχρήσεις, πλαστοπαρτίδας, ελλείψεις, λάθη και ανωμαλίας, υπεχρεώθη…».

Η Τράπουλα του Γιάννη Σκαρίμπα είναι ένα είδος επίμετρου στο γνωστό μεγάλο έργο του «Το 1821 και η Αλήθεια». Με αφορμή κριτική στο παραπάνω έργο, ο συγγραφέας επανέρχεται σε κάποια από τα θιγόμενα ζητήματα, αναπτύσσοντας με τον προσωπικό μαχητικό του τρόπο και το ιδιότυπο γλωσσικό του όργανο τις «επεξηγήσεις» του, που λαμβάνουν την αυτοτέλεια ξεχωριστού μελετήματος.

Ένα νήμα που διαπερνά τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία, από την έναρξη της Επανάστασης έως τις ημέρες μας, είναι η «σύγκρουση των ολοκληρώσεων». Μια συνεχής σύγκρουση προτεραιοτήτων ανάμεσα στους στόχους και στις ανάγκες της εθνικής/εδαφικής ολοκλήρωσης, της θεσμικής/συνταγματικής ολοκλήρωσης και της οικονομικής/αναπτυξιακής, αλλά και δημοσιονομικής ολοκλήρωσης. Το ερμηνευτικό σχήμα της «σύγκρουσης των ολοκληρώσεων» συμπληρώνεται από δύο παράπλευρες σταθερές της πορείας του ελληνικού κράτους τα διακόσια χρόνια της ύπαρξής του. Η πρώτη συνίσταται στη συνύπαρξη δύο αντίρροπων «συμπλεγμάτων» που είναι μονίμως εγκατεστημένα στη νοοτροπία και στην αυτοπρόσληψη της ελληνικής κοινωνίας παρά τις εντυπωσιακές αλλαγές που συντελούνται διαδοχικά στη σύνθεσή της και στο επίπεδο θεσμικής και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Πρόκειται αφενός μεν για το «σύμπλεγμα τυπολογικής κατωτερότητας», αφετέρου δε για το «σύμπλεγμα ιδιοσυγκρασιακής ανωτερότητας» σε σχέση με τις χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου. Πρόκειται για τις χώρες που συγκροτούν τον ευρωπαϊκό κανόνα, με την Ελλάδα να αποτελεί πάντα μια εξαίρεση που μετατρέπεται σε μια θεωρία και πάντως σε μια ιδεολογία «ελληνικού εξαιρετισμού». Η δεύτερη σταθερά είναι η «εθνική αμφιταλάντευση» μεταξύ Δύσης και Ανατολής, που επιτρέπει σε πολλούς να νομίζουν ή πάντως να ισχυρίζονται ότι, λόγω αυτής ακριβώς της αμφιταλάντευσης ή της διπλής όψης της, η Ελλάδα δικαιούται να αποκλίνει ή να καθυστερεί σε σχέση με το ευρωπαϊκό πρότυπο.

Ο Π.Π. ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΡΥΛΟ

Η πιο κρίσιμη περίοδο για την Επανάσταση, και που δεν είναι αρκετά γνωστή, αρχίζει τον Απρίλη του 1826 με το πέσιμο του Μεσολογγιού. Αν και όλοι το περίμεναν, κατάπληξη και φόβος απλώθηκε παντού. Συνεδρίαζεν η Γ' Εθνική Συνέλευση, στην Τροιζήνα, όταν έφτασε το φοβερό άγγελμα. Νεκρική σιγή απλώθηκε πάνω από μισήν ώρα. Ούτε άχνα δεν ακουόταν και όλοι τους με σκυμένα τα κεφάλια. Η αναπνοή είχε κοπεί και η φωνή είχε νεκρωθεί. Κανείς δεν τόλμησε ν' ανοίξει το στόμα και να φανερώσει το φόβο του και τους πικρούς διαλογισμούς του. Μόνο "εμέτρα καθένας μας -λέει ο Κολοκοτρώνης- με τον νουν του τον αφανισμόν μας. Μέσα σ' αυτή τη θανάσιμη σιγή, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβουν και χωρίς κανένας να έχει διάθεση σε τέτοιες στιγμές να την αντιπολιτευτεί και να την κλονίσει, έπεφτε μόνη της η ανίσχυρη Κυβέρνηση Κουντουριώτη. (. . .)

Ο ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ 1821 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ & Ο ΕΜΦ.ΠΟΛ 1826

ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΟ 21

Η ελληνική επάνασταση του 1821 υπήρξε γεγονός με ισχυρότατο αντίκτυπο στον ευρωπαϊκό χώρο αλλά και στην Αμερική, προκαλώντας ένα κύμα συμπάθειας που ανάλογό του δεν εκδηλώθηκε προς κανέναν άλλο λαό κατά την προσπάθεια της εθνικής του χειραφέτησης. Η εξοικείωση με τον πολιτισμό της ελληνικής Αρχαιότητας, οι ιδέες του Διαφωτισμού, αλλά και η αυθόρμητη στήριξη προς έναν χριστιανικό λαό που εξεγέρθηκε εναντίον των αλλόπιστων δυναστών του, ήταν προφανή κίνητρα για να διαμορφωθεί εξ αρχής μια στάση αλληλεγγύης προς τους επαναστατημένους Έλληνες. Την ίδια στιγμή, ο αγώνας των Ελλήνων για την ανεξαρτησία επηρέαζε τις γεωπολιτικές ισορροπίες και εντασσόταν στο διεθνές διπλωματικό παίγνιο της εποχής.

Κάποτε, κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Γερμανός περιηγητής Γκέρμπενιτς τον ρώτησε να του πει γιατί φορά τη γνωστή μας περικεφαλαία, αυτή με την οποία τον βλέπουμε και σε όλες τις εικόνες του που έχουν μέχρι σήμερα διασωθεί. Ο ξένος επισκέπτης ήταν περίεργος να μάθει το λόγο για τον οποίο ο Κολοκοτρώνης δεν φορούσε το φέσι, που συνήθιζαν τότε να φορούν όλοι οι αγωνιστές. Στην ερώτηση του γερμανού περιηγητή ο Κολοκοτρώνης απάντησε με την εξής περήφανη και φιλοσοφημένη κουβέντα: "Το είδες καλά το φέσι αυτό; Είναι χιλιοτσακισμένο από τα χτυπήματα. Και είναι και χαμηλότερο από το στητό και ψηλό τούρκικο, για να θυμίζει ότι ο έλληνας είναι ραγιάς και όχι αφέντης και ότι βρίσκεται χαμηλότερα από τον Τούρκο. Ενώ η σκληρή και ατσάκιστη αυτή περικεφαλαία είναι αυτή που φορούσε ο Μιλτιάδης στον Μαραθώνα κι ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες. Δεν τσακίζει, κι όποιος επιχειρήσει να την χτυπήσει το χέρι του χαλά! Η επανάστασή μας έχει σαν τελικό σκοπό να βγάλει απ' την ψυχή του Έλληνα τον δούλο ραγιά και να τον ξανακάνει άνθρωπο έλληνα."

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Ο ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ 1821 1830

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

THE MASSACRES OF CHIOS - 1822 A personal narrative written for my familyΟ Γεώργιος Καλβοκορέσης, γιός του Κωνσταντίνου και της Φράγκας Καλβοκορέση (από τον κλάδο Μουζάλα), γεννήθηκε κατά τα γραφόμενά του, το1816 στη Χίο. Έζησε τις τουρκικές θηριωδίες του 1822 στην πατρίδα του, είδε άλλους από τους συγγενείς του να σφάζονται και άλλους να αιχμαλωτίζονται από τους Τούρκους. Αιχμάλωτος και ο ίδιος κατόρθωσε αργότερα να διαφύγει στη Σμύρνη και από εκεί στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ υιοθετήθηκε από αμερικανική οικογένεια έμαθε τη γλώσσα, σπούδασε τη ναυτική τέχνη και σταδιοδρόμησε στο πολεμικό ναυτικλο των ΗΠΑ. Είναι από τα ελάχιστα προσφυγόπουλα που δεν ενδιαφέρθηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το όνομά του στα αγγλικά διαμορφώθηκε ως George M(usalas) Calvocoreses. Δυστυχώς είχε οικτρό τέλος. Δολοφονήθηκε την 3η Ιουνίου 1872 από ληστή στο Bridgeport της Κοννεκτικούτης.

Σε μια απομακρυσμένη περιοχή των βουνών της σημερινής νότιας Θεσπρωτίας δημιουργήθηκαν στις αρχές του 17ου αιώνα τα τέσσερα χωριά του Σουλίου. Στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα χωριά αυτά αποτέλεσαν το ορμητήριο του μαχόμενου για ελευθερία Ελληνισμού. Οι Σουλιώτες αγωνίσθηκαν εναντίον του δυνάστη για δύο περίπου αιώνες και ήταν αυτοί που, λίγο πριν την αυγή της Εθνεγερσίας, ύψωσαν πρώτοι τη σημαία της Επανάστασης.Σε αναφορά του, της 25ης Ιουνίου του 1822, ο Βρετανός Πρόξενος της Πρέβεζας Γουίλιαμ Μέγερ γράφει: «Εάν υπάρχει μία χαρακτηριστική ομοιότητα μεταξύ των μοντέρνων και των αρχαίων Ελλήνων, αυτή μπορεί να βρεθεί στη συμπεριφορά των Σουλιωτών όταν συγκρίνεται με την αντίστοιχη των Σπαρτιατών απέναντι στους εχθρούς τους. Η ανδρεία τους, η αγάπη για τα βράχια της πατρίδας τους, η ηρωική υπεράσπισή τους και η αυταπάρνησή τους, δεν θα χάσουν τίποτα σε μία τέτοια σύγκριση».

Η δομή, το περιεχόμενο και η λειτουργία των Τοπικών Οργανισμών που τέθηκαν σε ισχύ κατά την πρώτη περίοδο (1821-1823) της Ελληνικής Επανάστασης αποτελούν ελκυστικό πεδίο αναζήτησης και έρευνας. Ωστόσο, παρότι έχουν παρέλθει πολλά χρόνια από τότε, υπάρχουν ακόμη αδιερεύνητες όψεις και αθέατες παράμετροι του θεσμού αυτού. Το βιβλίο επιχειρεί να προσεγγίσει και να φωτίσει έναν από αυτούς τους Τοπικούς Οργανισμούς που δεν έχει επαρκώς μελετηθεί, τον Άρειο Πάγο. Το ενδιαφέρον στρέφεται ενιαία και εξ αδιαιρέτου στις προθέσεις και στις δραστηριότητες, στις επεμβάσεις και στις παρεμβάσεις του Τοπικού Οργανισμού, στις δυνατότητες ικανοποίησης των στόχων και στην εφαρμογή του πολιτικού πλαισίου της αποστολής του.