ianos.gr

Ένα παιδί γυρεύει ένα τρυφερό μαχαίρι για να δώσει γλυκό θάνατοστα αγαπημένα του πρόβατα, μα όποιος κρατά μαχαίρι γρήγορα θατο βάλει και σε λαιμό ανθρώπου. Ο Πέτρο Μπόλε γίνεται θρύλος,γυρίζει σε κάμπους, πεδιάδες, λιμάνια και καστρόχτιστεςπολιτείες και οι απελπισμένοι της γης παρακαλούν να τουςτελειώσει με το μαχαίρι του. Ώσπου κάποτε ο βασιλιάς Ιερώνυμοςτον καλεί στο μακρινό του βασίλειο για να προσφέρει τρυφερόθάνατο στους φτωχούς και τους αρρώστους, μα ένας παράλογοςέρωτας και μια θυσία θα τον φέρουν μπροστά στην Αλήθεια...

Ο 'οδηγός πλεύσεως' γράφτηκε μέσα σε τρεις νύχτες τον Μάη του1981. Δεν 'διεκδικεί' παρά μόνο ήρεμη ανάγνωση από εκείνους πουασυνείδητα ή μη, εναντιώνονται στον φασισμό του Χρόνου.

ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ

ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΕ ΤΙΣ ΝΕΚΡΕΣ ΨΥΧΕΣ

ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟ ΣΙΤΑΡΙ

Ο Τζο Τσιλ είναι ένας φτωχός προλετάριος που κατάφερε να τρυπώσει στην έπαυλη του κυρίου Γουέην -εν μέσω μιας δεξίωσης- προκειμένου να διαπιστώσει ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του Μπάτμαν.Από το όπλο της κριτικής του δεν θα γλιτώσει καμιά εκδοχή της κεφαλαιοκρατικής τάξης.Από την κριτική των όπλων του σίγουρα δεν θα γλιτώσει ο κύριος Γουέην.Ούτε και ο Μπάτμαν...Με άλλα λόγια, μια μεταφορά του διηγήματος "Αντίο Μπάτμαν" σε κόμικ.

ΕΝΑΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

Διαβάζοντας το ημερολόγιο της 14χρονης Μαρίκας θα πάμε 100 χρόνια πίσω... σε μια εποχ΄η η οποία είναι χρονικά καντά στη δική μας αλλά ταυτόχρονα μοιάζει πολύ μακρινή. Μέσα από τις σελίδες του ημερολογίου θα δούμε πως ζούσαν οι κοπέλες στην Αθήνα των αρχών του 20ου αιώνα, πως διασκέδαζαν, τι όνειρα έκαναν για το μέλλον και πόσο τελικά διαφορετική ήταν η ζωή τους από τα σημερινά κορίτσια.

Ο Ευγένιος είναι ένας μορφωμένος, πανέξυπνος γάτος που θέλει να γίνει ντετέκτιβ. Έχει μεγαλώσει μέσα στο κτίριο του ΕΚΕΒΙ (του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου) και αποφασίζει να γράψει τα απομνημονεύματά του για να αφηγηθεί τη συνδρομή του στην ανακάλυψη ενός κλεμμένου αιγυπτιακού παπύρου. Ο πάπυρος έχει γραμμένη πάνω του την ιστορία μιας αιγυπτιακής γάτας-θεάς, και τον είχε κλέψει από το κτίριο ο αδερφός του Ευγένιου ο Μήτσουλας, ένας γάτος με κακές παρέες κι άσχημες συνήθειες. Περιέχει επίσης το μυστικό της μακροζωίας, κάτι που γνωρίζει καλά ο Ευγένιος, μιας και στο τέλος του βιβλίου αποκαλύπτεται πως είναι 100 χρονών.

Δέκα μικρά κείμενα κι ένα μεγάλο εμπνευσμένα από το Διονύση Σαββόπουλο και τη «Σούμα» του.

Σκόρπιες σκέψεις που γράφτηκαν στις μπάρες γνωστών μπαρ της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Ελλάδας.

Κούνιες κρέμονται από τον γαλάζιο ουρανό όπως από την οροφή ενός τσίρκου και στρογγυλά φεγγάρια περιμένουν πεσμένα αυτόν που θα πάρει στον κόρφο του το φως τους. Βαριά η μυρωδιά των λουλουδιών μες στο κρύο και ασύννεφο το βλέμμα του Μπαμπανίκη πίσω απ' την πάχνη του πρωινού στο παράθυρο. Μια απέραντη θάλασσα αντικρίζει κάτω απ' το σπίτι του ο κύριος Πέτρος μόλις ξυπνάει και άρωμα λεμόνι αναδίνει το φρεσκοπλυμένο σώμα του Γ. Τ., ατακτοποίητο πάνω στα πλακάκια του μπάνιου. Σκύβει ο παππούς να φιλήσει, λιγάκι προτού σβήσει ο χρόνος, τα παμπάλαια μάτια του εγγονού του και ο πεινασμένος πελάτης του "Πυρετού" εξοργίζεται που η θερμοκρασία στο αίμα του δεν ανεβαίνει στους 42 βαθμούς Κελσίου, όπως σε μια φυσιολογική κότα. Κι αν ο γέρος στον σταθμό δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει τα δυο σπουργίτια του, τι πειράζει, πιο πολλά κι απ' τα φύλλα είναι στα δέντρα τα πουλιά. Οι εννιά ιστορίες του βιβλίου οφείλουν την ύπαρξη τους στην απτή πραγματικότητα που πηγάζει από τον κόσμο των ονείρων, το ψέμα της μνήμης και τα μυστικά βιώματα της ανθρώπινης ψυχής

Ο ζωομορφισμός στην τέχνη της αφήγησης έχει μακρά ιστορία: Όμηρος, Παλαιά Διαθήκη, Αίσωπος, Λα Φοντέν, Λόντον, Μπλέικ, Πόου, Βερν, Μέλβιλ, Κάφκα, Χεμινγουέυ, Όργουελ, Μπόρχες, Ιονέσκο, Κορτάσαρ, Πελεβίν, αλλά και Ροΐδης, Μητσάκης, Λασκαράτος, Καρκαβίτσας, Κόντογλου, Πεντζίκης, Τσίρκας κ.ά. Φυσικά, μια ιστορία με ζώα δεν εξαντλείται στην τρέχουσα αστική ζωοφιλία, ειδικά στις μέρες μας, με την εξαφάνιση σπάνιων ειδών της πανίδας, τα πειραματόζωα ή τα μεταλλαγμένα ζώα. Λαϊκή ή έντεχνη αφήγηση, ρεαλιστική ή αλληγορική εκδοχή, δραματικός ή ειρωνικός τόνος, οι ζωολογικές ιστορίες είναι απλώς οι αφορμές ώστε να καθρεφτιστούμε και να μιλήσουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Προσκήνιο και παρασκήνιο της πολιτικής ζωής πυροδοτούν τη φαντασία του συγγραφέα, για να πλάσει ένα μύθο που όμως αδυνατεί να ξεφύγει από τον ξέφρενο καλπασμό της πολιτικής καθημερινότητας. Η καταιγιστική αφήγηση των γεγονότων, η σκιαγράφηση των χαρακτήρων και της ψυχολογίας των εξουσιαστών, ο πολιτικός αμοραλισμός, το πάθος για το χρήμα και την ισχύ, η κατάχρηση των σχέσεων εξάρτησης, η δύναμη επιβολής του έρωτα στην πολιτική, τα παιχνίδια των ντόπιων και ξένων μυστικών υπηρεσιών, τα τερτίπια των πολιτικών κάνουν τον αναγνώστη να αναρωτιέται αν όλα αυτά συμβαίνουν στον ιδεατό κόσμο του συγγραφέα ή αποτελούν κομμάτι της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας.

Αυτός δεν πιστεύει πια. Κάνει ένα ταξίδι που ίσως δεν έχει γυρισμό και αναρωτιέται αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Και ποτέ είναι ο Κιλρόι, κάποιος που δεν υπήρξε ποτέ, ποτέ ο χασογκόλης Αριστείδης Παπάζογλου και ποτέ κάποιος που γράφει στους τοίχους, αν υπάρχει Θεός την πουτσίσαμε.

ΑΝΤΙ-ΘΕΣΕΙΣ

Πέντε αφηγήσεις πάνω σε μοτίβα κατ' αρχήν διαφορετικά μεταξύ τους: από το ναό της συλλογικής νοημοσύνης, το Πανεπιστήμιο, μέχρι το νησί-σύμβολο της τέλειας ανωνυμίας. Ενδιαμέσως, μικρές αποδράσεις στους φαντασιακούς τόπους του συγγενικού αίματος, της φιλίας και του έρωτα, της παιδικής ηλικίας και του ενστίκτου της ζωής.

Ο Ασημάκης Βραΐλας γεννήθηκε στα Βαλαρά το έτος μηδέν (όπως δηλώνει ο ίδιος), και τώρα που έφτασε σε μια σεβαστή ηλικία, αποφασίζει να διηγηθεί τα πάθη του. Ξεκαθαρίζει απ' την αρχή ότι δεν ξέρει πολλά γράμματα, αλλά αμέσως μετά δηλώνει πως το όνειρό του είναι να γίνει ποιητής και να σώσει τον κόσμο! Δίνει σαφείς οδηγίες για το πώς μπορεί να γίνει κάποιος ποιητής, παραδίδει μαθήματα κατάκτησης του γυναικείου φύλου, ανακαλύπτει το πραγματικό νόημα της φιλίας, λαχταρά την αναγνώριση από τους γονείς και το κοινό και, τέλος, συνειδητοποιεί πως το μεγαλύτερο λάθος στη ζωή είναι να νομίζεις πως τα προβλήματα εξαφανίζονται όταν φεύγεις μακριά τους.

'Η αξία του ανθρώπου μετριέται ανάλογα με την ικανότητά του ναγίνεται άλλος'. Αντιμετωπίζοντας την περιπέτεια της ζωήςσύμφωνα με αυτό το αξίωμα, Ο Χριστόφορος Νικηφόρος, έναςάνθρωπος που ζει στην εποχή μας, νιώθει να τον κινεί όχι ηιδιαίτερη σημασία του προσωπικού βίου του αλλά η βαθιάσυναίσθηση της ιστορικότητάς του ως ατόμου. Για τούτο οιπράξεις του πολύ συχνά θυμίζουν τον Δον Κιχώτη και, όπωςεκείνος, αγωνίζεται ν' αποδείξει τη λογική του.

Η ζωή μοιάζει με μια παρτίδα σκάκι, μόνο που νικάει πάντα οαντίπαλος. Όπως στο σκάκι το πιο δύσκολο μέρος του παιχνιδιούείναι το τρίτο, το φινάλε, και εκεί, δυσκολεύουν οι κινήσεις,χάνεσαι σε λαβύρινθους. Είναι σαν να παίζεις πλέον σε ξένογήπεδο. Κι ενώ οι ψυχές μας κάθονται, κωμικοτραγικές, μέσα σταπαλιά των τα πετσιά τα αφανισμένα, ακούγονται, καμιά φορά, φωνέςαγαπημένες, σαν μουσική, τη νύχτα, μακρινή, που σβήνει.

Τέσσερις φυγόκεντρες ιστορίες για τη στέρηση και την αναζήτηση,τη ζωή και το θάνατο, το άγνωστο, το απρόβλεπτο, την παρέκκλισηή τη διαστροφή, στημένες πάνω στην αλήθεια και στο ψέμα, στοόνειρο και στην πραγματικότητα.

Με τα εννιά διηγήματά της, η πρωτοεμφανιζόμενη Χρύσα Φάντη, προσπαθεί να βρει την άκρη του νήματος στον οικογενειακό και ερωτικό λαβύρινθο των ηρώων της. Μητρικά, πατρικά ή ερωτικά πρόσωπα παραληρούν, σωπαίνουν, καγχάζουν, αυτοτραυματίζονται, πανικοβάλλονται. Μέσα σε ένα άκρως λιτό αφηγηματικό διάκοσμο, η Φάντη τοποθετεί θρυμματισμένες υπάρξεις, που στέκουν μετέωρες ανάμεσα σ' ένα σκοτεινό παρελθόν και σ' ένα ματαιωμένο μέλλον. Μικροπερίοδη φράση και ασθματικός τόνος προσδίδουν στην αφήγηση μιαν αλλόκοτη οικειότητα, που άλλοτε θυμίζει μύχια εξομολόγηση κι άλλοτε ονειρική λάμψη.

Ένα από τα πιο διασκεδαστικά και καλογραμμένα διηγήματα του μεγάλου αυτού δημιουργού.

ΣΧΙΖΟΓΟΝΟΣ ΜΗΤΗΡ

Περιλαμβάνει δώδεκα έργα του μεγάλου δημιουργού που συνοδεύονται από κείμενα του ίδιου γεμάτα λυρισμό και ευαισθησία.

ΝΥΧΤΑ ΜΕΣΟΚΑΛΟΚΑΙΡΟΥ

O παππούς Θωμάς άφησε στην Αλεξάνδρα ένα σφραγισμένο κουτί και ένα γράμμα. Μέσα στοκουτί υπήρχε και ένας πολύ παλιός, εύθραυστος πάπυρος. Ο πάπυρος αυτός θα γίνει αφορμήγια την Αλεξάνδρα και τους φίλους της να επισκεφθούν την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ναζήσουν μια περιπέτεια γεμάτη απρόοπτα και κινδύνους.

Ο άνθρωπος που παρασύρεται από ένα ταξί σε µια διάβαση πεζών. Ο µουσικός-συγγραφέας που υποδύεται τον ντετέκτιβ. Η Άννα που υποπτεύεται ότι ο σύζυγός της την απατά. Η ψυχίατρος που αναλύει τα αίτια της µελαγχολίας. Το “Langsamer Satz” του Βέµπερν. Η σερβιτόρα που ο άντρας της ξυλοφορτώνει µετανάστες. Ο Ιάσονας που σπουδάζει Ιστορία. Η ηλικιωµένη που έχει παγιδευτεί στο παρελθόν. Ο εσθονός συνθέτης που δολοφονείται. Όλοι τους µέλη µιας ετερόκλητης ορχήστρας βιρτουόζων της καθηµερινότητας, που γράφουν κύκλους στα πεζοδρόµια της κινούµενης πόλης, κυνηγιούνται ασταµάτητα σαν τους δείκτες του ρολογιού σ’ ένα πλέγµα χρόνων που πλησιάζουν, διακλαδώνονται, τέµνονται ή αγνοούνται, και περιφέρουν τα περισκοπικά τους βλέµµατα τραγουδώντας µε αιχµηρά ρετσιτατίβι ή ακαριαίες άριες την Ανθρώπινη Κωµωδία, τη δική τους επαναλαµβανόµενη ιστορία, παγιδευµένοι στο κέντρο ενός αδυσώπητου ιλίγγου.

Ο Παύλος σχεδίαζε να περάσει ένα ήσυχο καλοκαίρι στο χωριό του παππού του. Όμως, εξαιτίας της κρυφής του αγάπης για τη Μαριάννα, βρέθηκε... να κάνει εθελοντικές περιπολίες στην παραλία του Αγιαννάκη. Εκεί γεννιούνται κάθε χρόνο τα χελωνάκια καρέττα καρέττα. Όταν όμως η φωλιά που ανέλαβε ο Παύλος βρέθηκε κατεστραμμένη από δική του αμέλεια... η Μαριάννα και τα παιδιά της κατασκήνωσης του γύρισαν πικραμένα την πλάτη. Ο Παύλος κοίταξε τα σπασμένα αυγά και πήρε τις αποφάσεις του. Έγινε ο πιο καλός εθελοντής... και ορκίστηκε τα δικά του χελωνάκια να πάρουν το δρόμο της νέας τους ζωής. Άραγε θα τα καταφέρουν;

Αρρώστια των μεγάλων υψομέτρων, πλήττει όχι μόνο ορειβάτες αλλά κι ερασιτέχνες της ανάβασης που εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους άλλους την κρίσιμη στιγμή. Οι άλλοι είναι: η οικοδέσποινα που ξέχασε ένα προσωπικό ημερολόγιο δίπλα στον καναπέ-κρεβάτι του φιλοξενούμενου ("Νούφαρο"), η μόνη έγκυος άνευ "παρτενέρ" απ' την ομάδα "ενεργού τοκετού" στην οποία συμμετέχει η Έλλη ("Λώρος"), ένας πρώην συλλέκτης τριζονιών που τώρα αποζητά την ησυχία του ("Η θλίψη είναι σουηδική") και ο περιηγητής των Δυτικών Ιμαλαΐων που υπογράφει το χειρόγραφο με τίτλο "Η αρρώστια των βουνών". Ένα τετράεδρο από τέσσερις νουβέλες που αφηγούνται τέσσερα είδη πόθου: τον ανεκπλήρωτο, τον ασεβή, τον ματαιωμένο και τον ξοδεμένο.

«Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ βλέποντας για πρώτη φορά δύο γραμμές στα παραθυράκια του τεστ εγκυμοσύνης είναι ότι, όταν το αποτέλεσμα είναι θετικό, η απάντηση εμφανίζεται πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι συνήθως (όπου “συνήθως”, όλες οι φορές που ΔΕΝ είσαι έγκυος, γιατί έχεις πει “ας περιμένουμε δυο τρία χρόνια ακόμα, πριν τρεις μήνες παντρευτήκαμε”). Το αμέσως επόμενο, ότι θα χρειαστεί να μείνω ακίνητη στην τουαλέτα μέχρι να έρθει κάποιος να με πάρει σηκωτή, διότι α) τα πόδια μου τρέμουν και β) δεν είμαι τελείως σίγουρη ότι, αν κουνηθώ, δε θα πέσει από κάπου αυτό που προφανώς υπάρχει πλέον στην κοιλιά μου»Τι συμβαίνει αφού ένα τεστ εγκυμοσύνης αποκτήσει απρόσμενα δύο γραμμές; Πώς μια ανυποψίαστη έγκυος μεταμορφώνεται σε λειτουργική μαμά; (Απάντηση: δύσκολα.) Είναι η εγκυμοσύνη η ωραιότερη περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας; Γιατί κανείς δε μιλάει για τα αντιφατικά συναισθήματα, τις απογοητεύσεις και τον φόβο που συνοδεύουν τη μαγεία; Εγώ πότε τελικά θα κοιμηθώ ολόκληρη τη νύχτα;Το Κοιλίτσα.com είναι το τρυφερό, αστείο και σκληρό χρονικό μιας εγκυμοσύνης, γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο και σε πραγματικό χρόνο, με άπειρα ερωτήματα, ελάχιστες βεβαιότητες και καμία συμβουλή για τη ναυτία.

Ο μπαμπάς είχε υποσχεθεί στην Ελίζα να τη γράψει σε σχολή χορού. Μ' αυτή την υπόσχεση ξεκίνησε η Ελίζα το σχολείο. Εκεί όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Γιατί η Ελίζα έβλεπε τα πάντα διαφορετικά από τα άλλα παιδιά.

Ο "Αρνητής" είναι ένα μακροσκελές ποίημα με οδηγό το "Ουρλιαχτό" του Άλλεν Γκίνσμπεργκ και με βαθιά επιρροή από την ποίηση του Ουώλτ Ουίτμαν. Ποίημα με χαλαρή ρίμα και ρυθμό, τεχνικά εισφέρει την αναγκαιότητα της επιστροφής στην προ-νεωτερική ποίηση, ενώ θεματικά αναζητεί την επιστροφή της πολιτικής στην λογοτεχνία. Ο "Αρνητής", με αφετηριακό σημείο το "Αρνούμαι" του Αντώνη Σαμαράκη, εξερευνά και εκφράζει με σφρίγος μία πολιτική θέση θεμελιωδώς α-πολιτική. Αποδομεί τις ακραίες ιδεολογικές θεωρήσεις της σημερινής εποχής, που έχουν προκύψει από τη δημοφιλία άκρας αριστεράς και δεξιάς, και ψάχνει άφοβα μέσα από το σκοτάδι του σύγχρονου παραλογισμού, την αχτίδα μιας νέας, αισιόδοξης θεώρησης των πραγμάτων, μακριά από την ιδεολογική ταύτιση με οποιαδήποτε πολιτική ομάδα, με εξαίρεση όσους έχουν αγαναχτήσει με την πολιτική την ίδια.Ο "Αρνητής" μοιάζει και με μια απόπειρα να προκύψει ποιητικό αποτέλεσμα συμβολικό, ίσως και σουρεαλιστικό, μέσα από τον καταλογισμό του παραλογισμού της κοινωνικής λογικής της εποχής μας: οι στίχοι του άφοβα εξερευνούν και αποδομούν αυτόν τον παραλογισμό, αναλύοντάς τον από μια ασφαλή απόσταση.Γιατί, ο "Αρνητής" αποτελεί και ένα ποιητικό χρονικό αναχωρητισμού. Ο συγγραφέας του τον έγραψε αφότου αναχώρησε από την χώρα για τον τόπο της μυθοποιημένης ήδη αυτοεξορίας του: την νήσο Ουεσσάν της Γαλλίας στην οποία διαδραματίζεται το βιβλίο του Writerslad.Το ποίημα αποδίδεται εκδοτικά σε μία μινιμαλιστικής αισθητικής έκδοση που το κάνει να θυμίζει κόμικ με ήρωα τον Αρνητή που κρύβεται μέσα σε καθέναν από εμάς. Η έκδοση συνοδεύεται και από το site www.theegator.wordpress.com, τον βιντεο-σύντροφο του βιβλίου, ένα κολάζ από ντοκυμαντέρ, κείμενα και εικόνες που εξακοντίζουν το μήνυμα του Αρνητή σε μία σκοτεινή εποχή.

Το αστέρι των Χριστουγέννων αυτή τη φορά δεν δείχνει μόνο το δρόμο στους Μάγους. Από εκεί ψηλά, που βρίσκεται, βλέπει πράγματα, που το κάνουν να χλωμιάζει. Και πασχίζει να συμπαρασταθεί σε όλους. Τι να σου κάνει, όμως, ένα μοναχικό αστέρι, όσο λαμπρό και να 'ναι;

Δεκαπέντε μικρά πεζά αφηγούνται γεγονότα αντιπροσωπευτικά μιαςεποχής που χάθηκε, μιας πόλης που βιάστηκε να αλλάξει και μιαςγενιάς που δε θα πάψει να αναπολεί και να νοσταλγεί τα ανέμελαπαιδικά παιχνίδια σε μια συγκεκριμένη γειτονιά τηςΘεσσαλονίκης, το λάκκο Στρατηγείου, τη σημερινή οδόΚαυτανζόγλου

Το γνωστό διήγημα για τον κρυφό έρωτα και τη δύναμη της μοίρας.