ianos.gr

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία μαρτυρία. Καταγράφει τη ζωή σταπέτρινα χρόνια τηςεμφύλιας σύρραξης και της μετεμφυλιακής εποχής του αστυνομικούκράτους, τηςεπικυριαρχίας των ΗΠΑ. Παρουσιάζει τις οδυνηρές μνήμες εκείνηςτης τραγικήςεποχής. Και μάλιστα τις μνήμες της θλίψης, της οδύνης, τουκατατρεγμού τωνφυλακισμένων. Το οδωδός καθεστώς των ηττημένων της νικηφόραςεπανάστασηςπου χάθηκε. Το απαίσιο καθεστώς των κάτεργων, που πίσω από τασιδερόφραχταπαράθυρα οι ολοφυρμοί των βασανιζόμενων αναμιγνύονταν με τουςαναστεναγμούςτης πίκρας για τα πληγωμένα οράματα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ HARLING 1942 (Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΥ)

Η μικρή αυτή συλλεκτική έκδοση μας ταξιδεύει και μας συνδέει με μία από τις πιο ηρωικές σελίδες στην ιστορία του ΚΚΕ, τη ζωή στις φυλακές και τις εξορίες. Αναδεικνύει μέσα από ορισμένα έργα με αξιοσημείωτη καλλιτεχνική αξία αλλά και με μεγάλη ιστορική σημασία, τη δύναμη, την αντοχή και, το μεγαλείο των δεσμωτών, αγωνιστών του ΚΚΕ, αντρών και γυναικών.Παρά τις αφάνταστες δυσκολίες, τις στερήσεις, τα βασανιστήρια, προέκυπτε έντονα η ανάγκη της έκφρασης του αδούλωτου πνεύματος και της άσβεστης ελπίδας μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία.Με ελάχιστα υλικά και χρώματα, με ένα σουγιαδάκι, ένα κοπίδι από καρφί, σιδερικά, ακονισμένα κουτάλια και άλλα αυτοσχέδια εργαλεία, χάραζαν καυσόξυλα, κασόνια και τελάρα λαχανικών, πέτρες και βότσαλα του γιαλού.Με τις κάρτες και άλλες δημιουργίες που είχαν φιλοτεχνήσει οι ίδιοι ή συγκρατούμενοί τους, οι εξόριστοι και φυλακισμένοι δήλωναν ότι ζουν και συνεχίζουν να ονειρεύονται. Δήλωναν ότι αντιστέκονται στην απομόνωση που τους επέβαλε το αστικό κράτος. Οι κάρτες ήταν μια ξεχωριστή επαφή με την οικογένεια, φίλους και συντρόφους τους σε κάθε σημαντική στιγμή.Χάρη στη δημιουργική τους φαντασία δεν έλειψαν ούτε τα σκηνικά, ούτε τα κοστούμια για να στηθούν αξιόλογες μουσικές και θεατρικές παραστάσεις.Η έκδοση αυτή είναι μια ακόμα μικρή αναγνώριση της προσφοράς και της θυσίας για όλους όσοι και όσες έδωσαν τη ζωή τους, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν για τα μεγάλα ιδανικά μας.Οι κάρτες και τα χειροτεχνήματα προέρχονται από το Αρχείο του ΚΚΕ.

Στο "Δικαστήριο των Θεών" αντλώντας υλικό απ' το Μεσαίωνα οΦίνμαν εκθέτει την επίδραση μιας αρρωστημένης αντίληψης σεδιάφορες παραλλαγές που είχε δημιουργήσει ο ναζισμός στουςοπαδούς του. Για Τρίτη χρονιά βρισκόταν η Ελλάδα υπό τηγερμανική κατοχή και στη χώρα επικρατούσαν η φτώχεια, ηαθλιότητα και η πείνα. Ο Φίνμαν διηγείται το απάνθρωπο παιχνίδιτων Ναζί με τη ζωή ενός Έλληνα, ονόματι Αγαμέμνων, που ήταν ομάγειράς τους στο σταθμό διαβιβάσεων...

Μέχρι τη στιγμή που ο Β Παγκόσμιος πόλεμος έφτασε στο τέλος του, το 1946, η καταστροφική δύναμη της βιομηχανίας της εποχής, που κατασκεύασε τα υποβρύχια και τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα, είχε γίνει ακόμα πιο συντριπτική. Το βιβλίο αυτό εξετάζει την επίδραση που είχε η επιστημονική πρόοδος στην πορεία και την έκβαση του πολέμου και πραγματεύεται πώς τα καινούργια τεχνολογικά επιτεύγματα προκάλεσαν μια άνευ προηγουμένου καταστροφή.

ΤΟΤΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

<<Ο Γράμμος και το Βίτσι έμειναν θρύλος για τον ελληνικό λαό και φόβητρο για τους ντόπιους και ξένους εχθρούς του λαού μας. Όσοι πολέμησαν, υπερασπίζοντας την ανεξαρτησία του λαού μας και τη δημοκρατία, έχουν υποχρέωση να εξάρουν την ασύγκριτη αντοχή και την απαράμιλλη ανδρεία των μαχητών του ΔΣΕ, που μέσα σε πολλές στερήσεις, κακουχίες και αντιξοότητες αγωνίζονταν για μια καινούργια λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα.Στη μεγάλη αυτή μάχη σοβαρός ήταν ο ρόλος που έπαιξε η Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ.Η Υγειονομική Υπηρεσία διεξήγαγε μια συνεχή πάλη ενάντια στο θάνατο, για ν' αποσπάσει απ' αυτόν τα παλικάρια που προσπαθούσε ν' αρπάξει>>.

Η τραγωδία του Χορτιάτη υπήρξε ένα από τα επακόλουθα μιας επαίσχυντης Συμφωνίας. Υπόλογοι του εγκλήματος είναι τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι Βρετανοί μαζί με τον "ανθό" της "εθνικοφροσύνης", τους "έντιμους" συμπολίτες μας που χρηματοδότησαν και καθοδήγησαν τα "Τάγματα Ασφαλείας"

Το διήγημα Πολεμώντας για τη Λευτεριά γράφτηκε το καλοκαίρι του 1952 κι εκδόθηκε το 1953 από το Εκδοτικό του ΚΚΕ, «Νέα Ελλάδα», που λειτουργούσε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ρουμανίας, όπου μετά από το 1949 βρί­σκονταν χιλιάδες Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες (πολλοί από αυτούς ήταν μαχητές του ΔΣΕ), καθώς επίσης και η έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ.Σήμερα, 70 χρόνια μετά από την ίδρυση του ΔΣΕ, επα­νεκδίδεται με τη μορφή της φωτογραφικής ανατύπω­σης, με σκοπό να συμβάλει στο να φωτιστούν πλευρές της ιστορίας και της δράσης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.Ο Μιχάλης Αναστασιάδης περιγράφει σημαντικές στιγμές από τη δράση του Λόχου Νεολαίας Κεντρικής Μακεδονίας του ΔΣΕ την περίοδο από το 1947 ως το 1948, ο οποίος είχε συγκροτηθεί το Νοέμβρη του 1947 στο όρος Μπέλες, όπου βρισκόταν και το Αρχηγείο της Κεντρικής Μακεδονίας του ΔΣΕ, μετά από απόφασή του.

1948: Όρθιοι, στα μετερίζια της Μουργκάνας! Άλλη μια συνταρακτική στιγμή από την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, την οποία μας περιγράφει πολύ ζωντανά ο Τάκης Χατζής στη νουβέλα του.Τότε ήταν που ο κυβερνητικός στρατός ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία εναντίον του ΔΣΕ από τη Μουργκάνα της Ηπείρου. Στην πρώτη φάση, 2 έως 8 Μάρτη, ο κυβερνητικός στρατός (2 ταξιαρχίες, υποστηριζόμενες από πυροβολικό και αεροπορία) απέτυχε με μεγάλες απώλειες σε έμψυχο και άψυχο υλικό. Το ίδιο συνέβη και στη δεύτερη φάση, 28 Μάρτη έως 9 Απρίλη, οπότε ο ΔΣΕ, πολεμώντας εναντίον 3 ταξιαρχιών, τμημάτων ορεινών καταδρομών, 20 πυροβόλων και της αεροπορίας, πέρασε στην αντεπίθεση και προκάλεσε στον αντίπαλο μεγάλες απώλειες, αναγκάζοντάς τον να τροποποιήσει τα σχέδιά του...

ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΑΤΙΜΗ ΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ

Η παρούσα έκδοση είναι καρπός της ανταπόκρισης που βρήκε το βιβλίο Εμφύλια πάθη: 23 ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο, το οποίο ξεπέρασε σε πωλήσεις τα 25 χιλιάδες αντίτυπα. Σε αυτή περιλαμβάνονται δύο νέες ερωτήσεις που προέκυψαν στη διάρκεια των παρουσιάσεων-συζητήσεων της αρχικής έκδοσης, συγκεκριμένα:• Πώς θυμάται το ΚΚΕ τον Εμφύλιο;• Ποιος ήταν ο ρόλος της ιδεολογίας στον εμφύλιο πόλεμο;«Ελπίζουμε τα Εμφύλια Πάθη να συνεχίσουν την πετυχημένη τους πορεία, ενθαρρύνοντας με τον τρόπο αυτό τον γόνιμο και ουσιαστικό διάλογο για ένα κρίσιμο και ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα της σύγχρονης ιστορίας μας. Η πορεία του βιβλίου είναι απόδειξη πως μπορούμε να σκεφτόμαστε και να συζητούμε το δύσκολο παρελθόν μας με ψυχραιμία και σύνεση. Ορισμένες φορές, αρκεί μια μικρή προσπάθεια σαν κι αυτή για να γίνει φανερό πως, αντίθετα από ό,τι περιγράφουν διάφοροι δημοφιλείς εθνικοί μύθοι, δεν είμαστε τα άβουλα θύματα ενός τραγικού παρελθόντος το οποίο είμαστε καταδικασμένοι να ξαναζούμε συνεχώς. Είμαστε, για να το πούμε αλλιώς, κάπως καλύτεροι από την εικόνα που συχνά κουβαλάμε για τον εαυτό μας στη συλλογική μας συνείδηση – και εδώ ίσως βρίσκεται η σημαντικότερη παρακαταθήκη του βιβλίου αυτού».

«Η δράση του ΔΣΕ αποτελεί την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Το αστικό κράτος γνώρισε τον πιο μεγάλο μέχρι σήμερα κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξή του. Αυτά τα γεγονότα καταδείχνουν και τις μεγάλες δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει ο ΔΣΕ.Ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν αντιιμπεριαλιστικός και διεθνιστικός. Πέραν των άλλων, έβαλε το δικό του βάρος υπέρ του αγώνα των λαών, σε μια περίοδο που ο ιμπεριαλισμός είχε ξεκινήσει το λεγόμενο ψυχρό πόλεμο.Η πάλη του ΔΣΕ αποπνέει μόνο δίκιο και ακατάβλητη ηθική, επειδή δίκιο και ηθική αποπνέει ο αγώνας της εργατικής τάξης, ο αγώνας του ΚΚΕ, είτε έφερνε νίκες είτε έρχονταν πικρές οι ήττες».

Αξίζει να επισκευτούμε τους Ελληνες τροσκιστές,να τουςανασύρουμε από τη λήθη της ιστορίας,να εμπλουτίσουμε τη μνήμημας με αυτούς τους καταραμένους,τους αιρετικούς της Αριστεράς.Εξάλλου,αν η ιστορία φτιάχνεται με αίμα,όπως λέγεται,τέτοιοέδωσαν πολύ οι τροτσκιστες κι ας μη φτιαξανε Ιστορία.

Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί μια ξεχωριστή μαρτυρία για πλευρές της δράσης του ΔΣΕ και ιδιαίτερα για την πάλη μαχητών και λιγοστών γιατρών «ενάντια στο θάνατο». Όπως αναφέρει το εισαγωγικό σημείωμα της «Σύγχρονης Εποχής» «αυτή η έκδοση εντάσσεται στη σειρά εκδόσεων "από τα 95 στα 100 χρόνια ΚΚΕ". Πιστεύουμε ότι συμβάλλει στο να γνωρίσουν οι νεότερες γενιές όχι μόνο την ηρωική δράση του και τη λαϊκή στήριξη που είχε, αλλά συμβάλλει και στο σύγχρονο προβληματισμό για το ρόλο του επιστήμονα -κάθε ειδικότητας- και τη συμβολή του στην πάλη του λαού στις σύγχρονες συνθήκες».Η έκδοση είναι εμπλουτισμένη και με ορισμένα ντοκουμέντα από το αρχείο της ΚΕ όπως: Φωτογραφίες από το φωτογραφικό αρχείο του Απόστολου Μουσούρη, που η οικογένειά του πρόσφατα πρόσφερε στο ΚΚΕ, εξώφυλλα υγειονομικών εκδόσεων του ΔΣΕ, βοηθήματα για νοσοκόμους και μαχητές. Επίσης, περιλαμβάνεται απόσπασμα από το πρώτο φύλλο της Εφημερίδας της προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης, όπου, μαζί με τη δημοσίευση της Ιδρυτικής Πράξης και άλλες διατάξεις, δημοσιεύεται η ονομασία του Νώντα Σακελλαρίου σε Αντισυνταγματάρχη Υγειονομικού.

Η εποποιία του ΔΣΕ δε χαρακτηρίζεται ως θρυλικό για λόγους υπερβολής, ούτε για λόγους φτιασιδώματος της δράσης του. Χαρακτηρίζεται θρυλική με βάση τα πραγματικά γεγονότα, που αναδεικνύουν "πεισματάρικα" το μεγαλείο της δράσης του ΔΣΕ, παρά την ήττα. Τέτοια είναι και τα γεγονότα που περιγράφει ο Μενέλαος Μούστος στις Αφηγήσεις για το Δημοκρατικό Στρατό, ανταποκρινόμενος στις νέες γενιές το ηρωικό μεγαλείο των μαχητών και των μαχητριών του ΔΣΕ.Το βιβλίο αποτελεί φωτογραφική ανατύπωση της έκδοσης που είχε κυκλοφορήσει το 1945 από τις Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις.

Η νέα εργασία του Τριαντάφυλλου Γεροζήση μπορεί να χαρακτηριστεί ως αυτοβιογραφία, δεδομένου ότι η αναφορά σε καταστάσεις, γεγονότα και πρόσωπα είναι κυρίως όσα είδε, έζησε και κατέγραψε ο ίδιος. Ταυτόχρονα αποτελεί συνέχεια του πρώτου τόμου με τον ίδιο τίτλο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, γιατί αναφέρεται στην ίδια ιστορική περίοδο. Περιγράφει γεγονότα και καταστάσεις όπως είναι η αστυνομική βία, η αυθαιρεσία πολιτικών παραγόντων μικρής ή μεγάλης εμβέλειας, η αυθαιρεσία κρατικών λειτουργών ή και ολόκληρων κρατικών υπηρεσιών σε βάρος των "ηττημένων" του εμφύλιου πολέμου, η παράταση της ατμόσφαιρας συνολικά του Εμφυλίου στα μετά από το 1950 χρόνια, η "σκοτεινή" πλευρά της ζωής στις μικρές κοινωνίες της επαρχίας, τα οποία και δεν πρέπει να χαθούν.Διαβάζοντας την εργασία του, κατανοούμε την ανυπότακτη στάση του παιδιού που μεγάλωνε μέσα στη φωτιά του απελευθερωτικού αγώνα, του εθελοντή-μαχητή του ΔΣΕ, του δραστήριου αγωνιστή που συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ, αλλά και τον Τριαντάφυλλο Γεροζήση μέχρι το τέλος της ζωής του.

Η αφήγηση των περιστατικών -μέσω των προσωπικών εμπειριών, αναμνήσεων και ακουσμάτων του Τριαντάφυλλου Γεροζήση- αναδεικνύει μεγάλα ιστορικά γεγονότα, που δημιουργό τους έχουν τις λαϊκές δυνάμεις και τον καθοδηγητή του δίκαιου αγώνα τους, το ΚΚΕ. Ο "μικρόκοσμος" των ιστορούμενων συμβάντων στο βιβλίο απεικονίζει ολοζώντανα και αυθεντικά το μεγαλείο και τον ηρωισμό απλών ανθρώπων που βγήκαν στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον, με τη σκληρότητα της ταξικής πάλης όμως να είναι παρούσα σε κάθε σελίδα.Επιπλέον, δίχως ο συγγραφέας να κάνει άμεση μνεία στο σύγχρονο αντικομμουνισμό, η εργασία του αποτελεί εκ των πραγμάτων μια αποστομωτική απάντηση στους παραχαράκτες της Ιστορίας, όπως εξάλλου συμβαίνει με τα γραπτά καθενός που σέβεται τα ιστορικά γεγονότα.

ΕΝΑΣ ΕΦΗΒΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Εξακολουθήστε, Θράκες, τον ιερόν υπέρ πίστεως και πατρίδος αγώνα, και ουχί υπέρ αρπαγής αλλοτρίων. Τα δικαιώματα των Εθνών δεν απονέμει, ατυχώς, η επιστημονική αλήθεια, αλλά η βάρβαρος, η κτηνώδης βία και αδικία. Των ρνδόξων ανδρών ου μόνον αι επιτυχίαι, αλλά και αι ατυχίαι είναι μεγάλαι.

Η διαγραφή από το κόμμα, η εξορία, η αποστασιοποίηση φαίνεται πως οδήγησαν τον Βλαντά να δει το παρελθόν από μια νέα οπτική γωνία. Ο Βλαντάς επανεξέτασε κατά κάποιον τρόπο το παρελθόν του. φυσικά, όπως και στην πλειονότητα των συντρόφων που γράφουν απομνημονεύματα, αυτό γίνεται με διάθεση αυτοδικαίωσης, υπενθύμισης στους υπολοίπους για το ποιος είχε το δίκιο και ποιος το άδικο, ποιος έφταιγε και ποιος όχι για τις επιλογές, για την ήττα. Ο Βλαντάς, όπως και ολόκληρη η ηγεσία του κόμματος, ακόμη και τα μεσαία στελέχη, πέρασαν το υπόλοιπο της ζωής τους αλληλοκατηγορούμενοι για σφάλματα, παραλείψεις και προδοσίες.

Στο διάστημα αυτό, στη μάχη του Γοργοποτάμου, βλέπω λίγο πιο πέρα μια ξύλινη παράγκα και λέω στο διπλανό μου ότι θα πάω στην παράγκα να δω τι έχει. Πήγα, η πόρτα ήταν μισάνοιχτη, την έσπρωξα και μπήκα μέσα. Με το λίγο φως που έριχνε το φεγγάρι, βλέπω ότι ήταν αποθήκη τροφίμων. Βρήκα ένα γυλιό και άρχισα να βάζω μέσα κονσέρβες και από ένα τσουβάλι ζάχαρη. Δίπλα από το τσουβάλι ήταν κρυμμένος ένας Ιταλός. Μπλεχτήκανε τα χέρια μου στα μαλλιά του. Σήκωσε τα χέρια του και παραδόθηκε. Ήταν ο μόνος Ιταλός που πιάσαμε. Η κατάληψη του φυλακίου έγινε σε 18 λεπτά.

Το ύψωμα κατά του οποίου θα κάναμε την επίθεση λεγόταν Μάλι Τοπιάνι. Και είχε κι αυτό μεγάλη στρατιωτική σημασία για τους Ιταλούς. Ήταν κι αυτό από τα στηρίγματά τους στον κεντρικό τομέα. Θυμάμαι ότι κατά την έως εκεί οδοιπορία μας δοκίμασα δυο πολύ έντονες συγκινήσεις. Τη μία, όταν πάτησα (χωρίς να το καταλάβω βέβαια, μέσα στο σύθαμπο) πάνω σ' ένα σκοτωμένο Ιταλό. Ρίγησα όταν το αντιλήφθηκα. Την άλλη, όταν περνούσαμε μπροστά από τα έτοιμα ήδη κανόνια μας, που θα υποστήριζαν την επίθεσή μας.

Η ¶ννα Τεριακή-Σολωμού γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς μικρασιάτες. Ο Νίκος Σολωμός γεννήθηκε στο Μέριλαντ των ΗΠΑ και ήρθε μικρός με την οικογένειά του στην Ελλάδα. Και οι δύο σπούδασαν μηχανικοί. Πήραν μέρος στην Αντίσταση και με τον Εμφύλιο Πόλεμο διώχτηκαν, φυλακίστηκαν κι εξορίστηκαν. Στο βιβλίο περιγράφεται η ζωή τους και η ελληνική πραγματικότητα, ιδιαίτερα μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο.

Το βιβλίο αναφέρεται στη δραματική περίοδο της Κατοχής και Απελευθέρωσης στη Μεσσηνία από το 1941 ως το 1944. Επιχειρεί μια διεισδυτική ματιά στα γεγονότα, τα οποία με ιδιαίτερη φροντίδα παρουσιάζει κατά το δυνατόν με τρόπο αντικειμενικό. Ταυτόχρονα διατυπώνει και ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για το τι πραγματικά συνέβη τα ταραγμένα όσο και κρίσιμα εκείνα χρόνια.Όταν έγινε σαφές, ότι ο εμφύλιος πόλεμος όχι απλά ήταν αναπόφευκτος αλλά είχε ήδη, με ευθύνη του ΕΑΜ, αρχίσει, η πλειοψηφία των πολιτών της περιοχής, πολλοί εκ των οποίων κινδύνευαν άμεσα από αυτό, δεν δέχτηκε να επιλέξει μεταξύ μιας ιδεολογίας με την οποία διαφωνούσε ή των δυνάμεων συνεργατών των Γερμανών. Οι άνθρωποι αυτοί παρέμειναν επί μακρόν πραγματικά μεταξύ σφύρας και άκμονος, μη έχοντας κάποια ένοπλη δύναμη να τους προστατεύσει, απλά ελπίζοντας πως με την Απελευθέρωση η λογική θα πρυτανεύσει και οι σφαγές αμάχων θα αποφευχθούν.Φρούδες ελπίδες: όταν οι Γερμανοί φεύγουν, απομένει η τελική μάχη αλλά και οι ευρείες εκκαθαρίσεις χιλιάδων άμαχων αντιφρονούντων, οι οποίες αποτέλεσαν τα εμπειρικά δεδομένα στα οποία στηρίχθηκε ο αντικομμουνισμός των επόμενων ετών.

ΤΑ ΧΑΡΑΜΑΤΑ ΤΗΣ 29ΗΣ ΜΑΙΟΥ 1944 η περιοχή που ζούσαν οι Εβραίοι στα Χανιά περικυκλώθηκε από Γερμανούς, που διέταξαν τους Εβραίους να βγουν στο δρόμο, η εβραϊκή συνοικία λεηλατήθηκε από τους στρατιώτες και η Συναγωγή Ετζ Χαγιμ συλήθηκε από τα ιερά της κειμήλια. Μετά από δυο εβδομάδες φυλακή στην Αγιά 265 άντρες, γυναίκες και παιδιά στάλθηκαν στο Ηράκλειο, όπου εκεί αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν σ' ένα υπέργηρο ατμόπλοιο, το "Τάναϊς", με προορισμό τον Πειραιά. Μαζί τους είχαν προσέλθει άλλοι 26 άρρενες Εβραίοι του Ηρακλείου καθώς και 48 Έλληνες αιχμάλωτοι που είχαν συλληφθεί στις 26 Απριλίου για την απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Kreipe.Στις 03.15' της 10ης Ιουνίου το καράβι, με σημαία τον αγκυλωτό σταυρό, εντοπίστηκε και τορπιλίστηκε από βρετανικό υποβρύχιο "Vivid" στο δίαυλο ανάμεσα στη Μήλο και την Φολέγανδρο. Όλοι οι Εβραίοι με τις οικογένειές και τα παιδιά τους ηλικίας 1 ως 14 ετών, μαζί με τους Έλληνες αιχμαλώτους, βρήκαν τραγικό θάνατο κλειδωμένοι στα αμπάρια του πλοίου. Κανείς από το πλήρωμα που αποτελείτο κυρίως από Γερμανούς στρατιώτες δεν βοήθησε να ανοίξουν τα κλειδωμένα αμπάρια για να σωθούν τόσοι αθώοι άνθρωποι με τα ανήλικα παιδιά τους. Το 94% των Ελλήνων Εβραίων εξοντώθηκε από τη Γενοκτονία των Ναζί με το όνομα "Τελική Λύση".Το δικαίωμα της διαφωνίας και της αστικής ανυπακοής παραμένει για όλα τα άτομα καθήκον. Ο κάθε άνθρωπος γεννιέται με τις ιδέες του, όπως και με τη συνείδησή του (Πλάτων), που τον συνοδεύουν σ' όλη του τη ζωή. Οι Ραβίνοι από τις εβραϊκές Κοινότητες που δεν "υπάκουσαν" στις διαταγές της Γκεστάπο να παραδώσουν καταλόγους με τα ονόματα των μελών της Κοινότητας (Αθήνα, Βόλος, Ζάκυνθος, Ιωάννινα) μαζί με τη βοήθεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Αστυνομίας κατόρθωσαν να σώσουν σχεδόν όλη την Κοινότητα. Ο ραβίνος της Θεσσαλονίκης είναι υπαίτιος για τον αφανισμό της μεγαλύτερης Κοινότητας των Βαλκανίων που συνεργάστηκε με την Γκεστάπο και παρέδωσε όλη την Κοινότητα.

Στο βιβλίο αυτό, αναλύεται διεξοδικά η πολιτική κατάσταση της Ελλάδας λίγο πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου και η ιδιάζουσα φυσιογνωμία του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά• εξηγείται πώς η ελληνική βασιλευομένη δικτατορία, που παρουσίαζε ομοιότητες με την ιταλική βασιλευομένη δικτατορία, επέλεξε να συμπαραταχθεί με τη βρετανική δημοκρατία στον μεγάλο αυτό πόλεμο, ενώ περιγράφονται οι συνθήκες κάτω από τις οποίες οι Έλληνες ενωμένοι απέκρουσαν τη φασιστική επίθεση σε περίοδο επικράτησης του Άξονα στα ευρωπαϊκά πεδία πολέμου. Ο Δεύτερος Μεγάλος Πόλεμος παρέλαβε τις εκκρεμότητες του Πρώτου, υπήρξε όμως πιο αιματηρός στον τομέα των αμάχων. Η μελέτη του Μεσοπολέμου μάς πείθει ότι η δεύτερη μεγάλη σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Αν ο Πρώτος ήταν παιχνίδι των μεγάλων με αφορμή τις διαφορές των μικρών, ο Δεύτερος Πόλεμος ενέπλεξε τρεις αντιμέτωπες ιδεολογίες σε αποφασιστική αναμέτρηση. Η αυταρχική εικόνα της ευρωπαϊκής ηπείρου με τους Χίτλερ, Μουσολίνι, Φράνκο, Σαλαζάρ, Χόρθι, Στάλιν και τους δικτάτορες των Βαλκανίων προσέφερε ευκαιρία στους Γεώργιο Β΄ και Μεταξά να υλοποιήσουν τα αντικοινοβουλευτικά τους σχέδια. Τα σχέδιά τους αυτά δεν τους εξασφάλισαν τη δημοφιλία, όμως η στρατιωτική ετοιμότητα της χώρας και η άρνηση του Μεταξά να υποκύψει στο ιταλικό τελεσίγραφο κατέγραψαν τη θετική του προσφορά στην Ελλάδα του 1940. από την εισαγωγή του Θάνου Μ. Βερέμη Χρονιές που σημάδεψαν τη Νεοελληνική Ιστορία Ιστορικά βιβλία στα οποία οι συγγραφείς τους καταπιάνονται με χρονιές που σημάδεψαν τη νεοελληνική ιστορία παρουσιάζοντας όλα τα σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια καθεμιάς από αυτές και αποδεικνύοντας την ξεχωριστή σημασία της στον ρου της ιστορίας.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ (1941-1945)

Στη Μονογραφία αυτή δε γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί συνολικά η περίοδος των Επιχειρήσεων από 19 Αυγούστου 1948 ως το τέλος του 1948 στην περιοχή Βίτσι καθώς και οι πάμπολλες μάχες που δόθηκαν στην περιοχή αυτή μεταξύ του ΔΣΕ και του "Εθνικού" ή "Κυβερνητικού Στρατού της Αθήνας".Το βασικότερο και κύριο ερώτημα για τις επιχειρήσεις στο Βίτσι και ιδιαίτερα στο χρονικό διάστημα μεταξύ 10 με 20 Σεπτέμβρη 1948, είναι το γεγονός ότι στις μέρες αυτές δόθηκαν οι κρισιμότερες, από πλευράς Στρατηγικής Κλίμακας, μάχες του Εμφύλιου Πολέμου, γιατί δημιουργήθηκαν για το ΔΣΕ προϋποθέσεις και δυνατότητες, μεγάλης έκτασης ανατροπής της γενικής κατάστασης με όλες τις συνέπειες, στρατιωτικές, πολιτικές, διεθνείς-διπλωματικές, που όμως αντικειμενικά δεν μπορούσε και δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει.

Δύο μήνες μετά το κατέβασμα της χιτλερικής σημαίας από την Ακρόπολη, μια άλλη παρόμοια πράξη ερχόταν να προστεθεί στα πρώτα σκιρτήματα της αντίστασης ενάντια στον κατακτητή. Συγκεκριμένα, την 1η Αυγούστου 1941, Έλληνες πατριώτες κατεβάζουν από την Ιερή Άλτη της Αρχαίας Ολυμπίας τη σβάστικα, γεγονός που αναστάτωσε τους Γερμανούς και τον κατοχικό πρωθυπουργό Τσολάκογλου. Βρισκόμαστε κι όλας μπροστά στη Μάχη των Συμβόλων, όπως θα υποστηρίξει ο συγγραφέας αυτού του πονήματος, που το πλαισιώνει με άγνωστα ντοκουμέντα της περιόδου.

ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ '41-'44

Το «ημερολόγιο» του Γεωργίου Φυλακτόπουλου αναφέρεται στους μήνες Μαρτίο και Απρίλιο του 1941, οπότε κλήθηκε να υπηρετήσει ως έφεδρος της κλάσεως 1925. Την 10η Απριλίου, λίγες μέρες μετά την επίθεση της Γερμανίας εναντίον της Ελλάδας, αναχώρησε από την Αθήνα ως διερμηνέας για το στρατηγείο των βρετανικών δυνάμεων στη Βόρεια Ελλάδα και συνδέθηκε με την VI Αυστραλιανή Μεραρχία.

Λίγο πριν την απελευθέρωση, το 1944, το ΕΑΜ αναλαμβάνει πέντε θέσεις υπουργών και μία υφυπουργού στην κυβέρνηση «εθνικής ενότητας». Έτσι, από την Απελευθέρωση, τον Οκτώβρη του 1944 ως το Δεκέμβρη του 1944, το ΕΑΜ έχει την ευθύνη της οικονομικής και εργατικής κυβερνητικής πολιτικής και παράλληλα, της καθοδήγησης του εργατικού κινήματος.<br><br>Στο βιβλίο παρουσιάζεται, -με βάση τη μελέτη της αρθρογραφίας του Ριζοσπάστη και του εαμικού τύπου αλλά και των εγγράφων και κειμένων των εαμικών υπουργών – η πολιτική και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε το ΕΑΜ τα διλήμματα που έθετε η σιδερένια πραγματικότητα εκείνων των πρώτων κρίσιμων μηνών της απελευθέρωσης.<br><br>Κάτω από την ασφυκτική πίεση του ξένου παράγοντα και καθώςτο φάσμα της πείνας απλωνόταν πάνω από τα αστικά κέντρα, το ΕΑΜ, αναλαμβάνοντας υπουργεία οικονομικού περιεχομένου στην κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», επιχειρούσε να αντιμετωπίσει μια σειρά κρίσιμα ζητήματα μέσα σε ένα πλαίσιο οξυμμένων κοινωνικών και ταξικών αντιπαραθέσεων. <br><br>Η μελέτη αυτή, επιχειρεί να διερευνήσει πως αντιμετώπισε το ΕΑΜ τα πιεστικά διλήμματα, ποιες ήταν οι βασικές συντεταγμένες της πολιτικής των εαμικών υπουργών καθώς και οι επιλογές που ακολούθησαν τα συνδικάτα.

Στις 19 Οκτωβρίου 1944 απελευθερώνεται η Λαμία. Δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αντιπροσωπεία της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ καταφθάνουν στην πόλη. Στις 29 Οκτωβρίου, και με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, συγκαλείται στην πλατεία Ελευθερίας της πόλης πανηγυρική συγκέντρωση του ΕΑΜ με παμφθιωτική λαϊκή παρουσία.Ο άρης εκφωνεί έναν ιστορικό λόγο.

Μια άλλη μερίδα πού ένιωθε, ασχολούνταν με τις μαύρες και άσπρες αγορές. Έτσι, όλο το βάρος έπεσε πάνω σε μια χούφτα ανθρώπων, απ' αυτούς που τρώγανε καρπαζιές μέσα στα αστυνομικά μπουντρούμια και τις ασφάλειες, μα που φλέγονταν από ηρωισμό και ανδρεία και μέσα τους υπήρχε μια ζεστή ελληνική καρδιά κι έτρεχε στις φλέβες τους πραγματικό ελληνικό αίμα. Αυτοί άναψαν το δαυλό κι έδωσαν το σύνθημα για τον ξεσηκωμό του Έθνους. Αυτοί που δώσανε το κουράγιο στους Έλληνες. Αυτοί που δημιούργησαν τη νέα Φιλική Εταιρία: το ΕAM..