«Όσ’ ο καιρός ζυγώνει προς το τέλοςδυσδιάκριτα είναι αυτά που άξιζανκι αυτά στο τέλος δεν χωρούν.Το μόνο αθάνατο –της γνώσης σθένος–πάνω στις πίκρες στίχους ανθίζειεκεί που ο νους φτερανεμίζεικαι παρηγόριας λόγοι δεν θαρρούν».
«Όσ’ ο καιρός ζυγώνει προς το τέλοςδυσδιάκριτα είναι αυτά που άξιζανκι αυτά στο τέλος δεν χωρούν.Το μόνο αθάνατο –της γνώσης σθένος–πάνω στις πίκρες στίχους ανθίζειεκεί που ο νους φτερανεμίζεικαι παρηγόριας λόγοι δεν θαρρούν».