ΔΑΚΡΥΟΕΝ ΓΕΛΑΣΑΣΑ

ΣΙΒΥΛΛΙΚΕΣ ΑΚΡΩΡΕΙΕΣΧτύποι ρολογιώνκαρφώνουνσε λιθόστρωτα δρομάκιαλέξειςακονισμένες λάμεςρωγμές στον εφησυχασμό μουΞυπνώΠεριπλανιέμαισε αχαρτογράφητα αισθήματαΧαράζω την ανάσα μουστις πέτρεςΣκάβω βαθιάΘάβω ό,τι με κράτησεμακριά από τον άνεμοΠετώΑετός που ανεμοπορείακουμπώπρανάρχαιες σιβυλλικές ακρώρειεςΨιθυρίζωΟ εαυτός μουδεν είναι όλος δικός μουΘα μοιράσω τα κομμάτια μουκαι σ’ άλλους...