ΕΝ ΥΠΝΩ

Την Μεγάλη Τραγική υποδυόταν από παιδί.Αλλάζοντας πρόσωπα και προσωπεία μέσα στο χρόνο.Ασύνειδα πρώτα,μάσκες μετ΄επιγνώσεως αμεσως μετά και ποια δεν έγινε,αυτή η ηθοποιός κι η σκηνοθέτη επίσης.Πασαλειμμένη με σοκολάτες μεγάλωνε και γελούσε επαναλαμβάνοντας εκείνο το <<τρώγε σοκολάτες μικρή μου,τρώγε σοκολάτες>>,υπνοβάτης κι εκείνη μέσα στους υπνοβάτες,μια ζωή <<εν ύπνω>>όπως της έλεγε και γελούσε η ζωντανή φωνή ενός άντρα νεκρού.Αυτό το ζωντανό αινιγματικό τίποτα που εξακολουθεί ωστόσο να είναι όλη μας η ζωή.Το όλον ζήτημα είναι το ποιος διαχειρίζεται το Χάος.Ποιήματα για τον έρωτα και τον θάνατο, για τις μεταμορφώσεις τους μέσα στον χρόνο,για το παιχνίδι που ωστόσο ενίοτε γίνεται ρώσικη ρουλέτα,για τους υπνοβάτες που υπήρξαμε μια ζωή.