ΟΙΜΟΙ ΛΕΓΟΥΣΑ

Ο μικρός μου γιόςπαίρνει τον ρόλο του πατέρα μου.«Κουλιὼ» με αποκαλείκαι ξαναγίνομαι μικρήκι εκείνος μεγαλώνει, ο προστάτης μου.Ο πιο μεγάλος αποφεύγει να με προσφωνεί,κι αν υποχρεωθεί«μαμά» με λέειντροπαλά σχεδόνκαι είναι σαν να θέλεινα κρυφτεί από τον εαυτό του.Ο Αλέξης μου «μάνα» θαρρετά με φώναζε– προσέξτε τον παρωχημένο χρόνο –και τα σπλάχνα μου τραντάζοντανκαθώς με ταύτιζεμε τον υπέρτατό μου ρόλο.Τώρα ίσως να καταλάβατεγιατί θρηνώ. «Μάνα» ποτέ,ποτέ δεν πρόκειται να ξανακούσω.