Ποιήματα 1943-2008

Πλάγιαζα στο σκοτάδι και την περίμεναακούγοντας ν' ανεβαίνει τη σκάλαμες στη δροσιά του σπιτιούσαν ψίθυρος από φιλιά κι ανάσες.Γύρευα τότε να ξεφύγωμα η ομορφιά της στάλαζε στα κόκαλά μουνύχτες που μελετούσα το κενόπηγαίνοντας από την ηδονή στον Άδη.Και τα λαγόνια της να φέγγουνε στον ύπνο μουματόκλαδα και χείλια που τα 'σκιζε ο πόθος μουκι ο γυρισμός στον ύπνο μου μονάχαλίγος καπνός από μακριάλουλούδια κι ένα δροσερό σταμνί.Και το καράβι μου στον κήπο τηςδεμένο κι άγρυπνοσαν ένα μεγάλο μαύρο σκυλίμου θύμιζε κάποτε τους συντρόφους που χάθηκανή τις παράξενες αφορμές της αγάπης.