Τα τρία κουμπιά, τα μεγαλύτερα στο κουτί,ενθύμιο από το παλτό μου το πράσινο.Μ' αυτό κυλιόμουνα στο χιόνι.Το γύριζα σπίτι πάντοτε βρεγμένο.Τα άσπρα, τα μικροσκοπικά,από το φουστάνι μου το κόκκινο με τα πουά.Βράδυ Ανάστασης η πρώτη μου φορά.Τα παπούτσια όμως, μου στενεύανε τη χαρά.<<Δε μ' αφήνουνε να μεγαλώσω μαμά!>>Έλεγα και ξανάλεγα.Στο ίδιο εκείνο το ζευγάρι, ευχαρίστως,θα στρίμωχνα όλα μου τα χρόνια.