Η Επιστήμη παράγει και χρησιμοποιεί γνώσεις με επιλεγμένες και αξιόπιστες μεθόδους. Μελετά φαινόμενα που μπορούν να παρατηρηθούν, να μετρηθούν και να υποστούν μαθηματική επεξεργασία. Όμως, η παρατήρηση έχει τη μονομέρειά της, η μέτρηση την αβεβαιότητά της (θεωρία Heiseberg) και η μαθηματική επεξεργασία δέχεται βολές από τη θεωρία του Χάους και τα θεωρήματα της μη πληρότητας του Godel. Επομένως, η αξιοπιστία των επιστημονικών αποτελεσμάτων αμφισβητείται από την ίδια την επιστήμη. Δεν υπάρχει επιστημονική αλήθεια, υπάρχουν μόνο επιστημονικές γνώσεις, πάντοτε επί μέρους, σχετικές, προσωρινές. Οι επιστήμονες δεν προοδεύουν μεταβαίνοντας από μία αβεβαιότητα σε άλλη, όπως πιστεύουν μερικοί, αλλά "μέσω εικασιών και ανασκευών ή μέσω εμβαθύνσεων και διαγραφών" όπως έλεγε και ο Karl Popper.